Gözlerimi yollara kim mıhladı bilmem ki?
Her yolcuya adını sorduğum da kim ola?
Kim kanlanmış gözlerle sabahladı bilmem ki?
Yokluğunda gönlümü yorduğum da kim ola?
Ne kıskançlık ne de kin
Öylece emin sekin
Zaman, öte geçede göçünü deriyordu
Gün sona eriyordu
Gün eriyordu…
Gül dibine gömülmüş dilekler arasında
Karamık kokuları esritirken başları
Bir itiraz belirmez idamlık sırasında
Sahibini dört gözle bekler mezar taşları
Düştüm düşe kıyarak
Uykudan sıçrayarak
Ki gözlerim yolların ufkunu geriyordu
Gün sana eriyordu
Gün eriyordu…
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 17:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!