Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Yerinden kalk Kürşad’ım
Yas bürüsün yas Çin’i
Adınla adım adım
Kaplamalı pus Çin’i

Kurul doru aygıra

Ah gardaşım, ah bize
Kurt ağzı bağlatmışlar!
“Vah!” diyorum “Vah bize
Kurt ağzı bağlatmışlar!”

Çer çöp ile samanlar

Katranlar kaynadıkça
Aklandı, apak çıktı!
Zil takıp oynadıkça
Börk çıktı, papak çıktı!

Kıvırdı kıvrak yılan

Üşüyorum medet ey yâr!
Saçlarınla ört içimi
Baştanbaşa kana boyar
Eli kanlı dert içimi

Yahşi iken yaman etti

Kurt dediğin avını yer
Leş yiyene kurt denir mi?
Bir zağardan kaçıp eğer
Diş yiyene kurt denir mi?

Ürkse itin şarkısıyla

Cöfsüz Memmed yürek yemiş!
Sağa sola taş keskenir
Avradından kürek yemiş
Düşmüş yola, taş keskenir

Düzeltemez yamuğunu

Semayı seyreyle gitmeden önce
Sesine tüneyen kuşları düşün
Bir yağmur çiseler inceden ince
Öfkeni yine yen, kuşları düşün

Kafdağı ardınca dilek yitirmiş

İkrar kavlince değil bu sükût
Sabrı bilerken,
Kini belerken
Susmayı yeğlerim
Acele, şeytan işi;
Allah, Kerim!

Albız soyu bilmez asla
Kat alınır, kut alınmaz
İhaleyle, iltimasla
Yat alınır, kut alınmaz

Kut, güneştir; kızıl tandır

Bir tufana çattı ömrüm
Saç ağardı, yüz sarardı
Bin deryada battı ömrüm
Gök göyündü, göz sarardı

“Hudut bilmez hıncım!” derken