Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Yâr benim gönlümü yaranı kim bilir?
Gönlüme nakşolmuş yâranı kim bilir?

Geceler harami, ak mıdır kara mı?
Bu benim yaramı saranı kim bilir?

Bu kibir ne, bu kemlik ne, bu kin ne?
“Beyim!” deyip bükülmeyen kim kaldı?
Bu harmanda hasat nedir, ekin ne?
Ecel gelip ekilmeyen kim kaldı?

İnkâr ehli ne müjdeler ne kutlar?

Duysun beni kamu âlem
Ben Oğuz’un öz oğluyam
Dağlar eritir meşalem
Ben Oğuz’un öz oğluyam

Zülkarneyn’dir asıl adı

Leyleğin yuvadan attığı yavruyum
Zayıfım, küçüğüm biraz.
Kardeşlerim yaşasın diye
Annem bile tanımaz

Annem bile tanımaz,

Ünüm anla hânım hey!
Boy boyladım Oğuz’da
Sözüm dinle hânım hey!
Soy soyladım Oğuz’da

Göğe saldım tuğları

Sordum kendi kendime:
“Neredeyim, neciyim?”
Belki de Gece Gezen
Belki de bir öcüyüm
Sadıkların sabrıyla
Sınandığı gücüyüm

Aklına gelir mi eski zamanlar?
Yanıp tüttüğümü hatırlar mısın?
Çeşmenin başına geldiğin anlar
Bayram ettiğimi hatırlar mısın?

Bir fistan, bir yağlık yeşilden, aldan

Deli Dumrul dedemizden güç aldık
Uçmayanı, kaçmayanı …..
Köprülerden, geçitler baç aldık
Biz geçeni, geçmeyeni …..

Muhtar kızdı, salma saldık her eve

Kaç yıl geçti eski hamam eski tas
Gören var mı doğru nerde, hak nerde
İşler hile, işler oyun, iltimas
Ayaktan örklenmiş, gözünde perde
Bir merkep otluyor koyduğum yerde

Büğelek ısırmış boğsak ineğin
Danası belli de babası değil!
Doğuştan tescilli puştun, döneğin
Anası belli de babası değil!

Adalet her sene çocuk düşürür