Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ne barikat tutar beni
Ne kelepçe ne karakol
Otobüs, tren de tutmaz
Deniz hiç tutmaz

Dünya durmadan dönse de

Mevsim bahar,
Ruhum zemheride tutsak,
Sevincim yok el kadar...
Bilirsin,
Sen bana iyi gelirsin.
O hâlde yâr!

Dün gece düşümde mihmanım oldun
Biraz solgun gördüm, iyi misin yâr!
Sen bana gelip de kapı mı çaldın?
Hayli dalgın gördüm, iyi misin yâr!

Oturdun, gitmedin uzun bir süre

Gökyüzüne kucak açtım
Yer yakındı, kaçtı benden
Maveradan öte geçtim
Sır yakındı, kaçtı benden

Irayınca çarh-ı felek

Biri saysın bir taraftan
Gerçek, yalan kaç kişiyiz?
Beri gelsin bertaraftan
Baki kalan kaç kişiyiz?

Hani Havva, hani Âdem?

Ey gökçe kız, var olmamdan
Bunlu gibi kaçma benden
Hayaline yâr olmamdan
Kinli gibi kaçma benden

Her seherde estim sana

El evinde öz malını arayan
Gözden düşer, taze iken lönk olur
Başkasının izlerinde yürüyen
Ancak avcı köpeğine denk olur

Altın olan ahmın ile tartılmaz

Atla artık el atından
El atından in gel gardaş!
Güneş doğsun al atından
Al atına bin gel gardaş!

Boşa geçti boşa çağlar

Azrail’e omuz attık
Ordunuzdan korkumuz yok!
Ağanıza kafa tuttuk
Ardınızdan korkumuz yok!

Biz bilmeyiz baron, loca

Mecalsizim, yel gibi
Estiğime inanma!
Muhabbeti el gibi
Kestiğime inanma!

Ecelimle yarıştım