Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

İbrahim, sultan;
İbşir, paşa
Bunlara kem söz
Söylenmez haşa!

Birisi haşin,

Alp gönlünü ver bana
Durdurmasın bir engel
Yâr bedenim yoluna
Döşenmeden bana gel!

Yürü deli huyunca

Ne rengi umurumda
Ne mezhebi ne dini
Her kişi kimliğiyle
Belli eder kendini

Benim gönül dünyamda

Beni böyle sensizliğe attın ya
Nazar değdi, göze geldik göze mi?
Elin oldun, gelin oldun, gittin ya
Kefenlere bürünesin kız e mi

Sağır iken feryadıma, sözüme

Verdiğin sözünden caydığın zaman
Kesilsin nefesin, kesilsin sesin
Cayıp da canıma kıydığın zaman
Sana Yaradan’dan niyazım kesin:
“Dönüşü olmayan yola gidesin”

Ben bilirim şu çifteli
İneğin ahirini
Ben bilirim anasını,
İpini, ahırını

Incığından, cıncığından,

Meydana çık, kılıç çek
Âlem şaşa, vur ha vur!
Hasım dile, teke tek
Bire, beşe; vur ha vur!

Orta yerde at oynat

Mecalsizim, yel gibi
Estiğime inanma!
Muhabbeti el gibi
Kestiğime inanma!

Ecelimle yarıştım

Yâr sinemi dağladılar gönlüme gam üşüştü
Tuz buz oldu sırça köşküm gözüme cam üşüştü

Kanlı yaşın deryasında yapayalnız kalmışken
Teselliler terk eyledi bir de evham üşüştü

Zerre şair değil, “Şairim!” diye
Kırk kapı dolaşır İmir’in İti
Sesini çıkarmaz kuşa, kediye
Kendiyle dalaşır İmir’in İti

Görüntüsü yoktur ıslık misali