Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bende mevsim zemheriydi
Cemre düştü sen gelince
Gönül yurdum gam yeriydi
Gönlüm boştu sen gelince

Yaralıydım, sensiz yarım

Saki bize bir bade sun
Pir aşkına Hû diyelim!
Kesret ehli uzak dursun
Bir aşkına Hû diyelim!

Âşık olan âli gerek

Şu görklü Hun kızına
Vurulmak işten değil
Vurulup hân kızına
Kırılmak işten değil

Aşkıyla dağı delmek

Sakın “Unuttum!” deme sakın ha, sakın, sakın!
Söz bitmeden omzuna sal gelir, utanırsın!
Bir sitemli bakışın eceli eyler yakın
Bu garibin başına hâl gelir, utanırsın!

Ben üç günlük dünyada üç ömürlük yas çektim

Bizim elde Müslümanlar bir garip
İslâm doğar, gâvur ölür, utanmaz!
Aziz Kur’an Müslüman’dan muzdarip
Ki Kıyamet yakın gelir, utanmaz!

Beş şart bilir, beşin ancak dördü yok

Seher vakti gün ışırken
Usul usul yâr uyanır
Gözüm güne alışırken
Gök çırpınır, yer uyanır

Gönlüm coşkun tuğ altında

Sana “Uyan!” derim bak!
Uyan, uyan hemşerim!
Yoksa kâbus olacak
Ruhun, rüyan hemşerim!

Göz yumduğun, taş biler

Bir mavi gölgelikte uyuturum gönlümü
Gözlerim uyku bilmez
Benden hayli uzakta büyütürüm gönlümü
Gizlerim uyku bilmez

Buluttan bir beşikte rüzgârın türküsüyle

Bıktık ulan, bıktık be!
Nevrinizden usandık!
Zıvanadan çıktık be!
Cevrinizden usandık!

Ayrılığa aşeren

Lütfi Yıldız'a...

Senden sonra bir derdimi
Yüz etmekten usandım yâr
İlk cemrede kalp yurdumu
Güz etmekten usandım yâr