Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Alp gönlünü ver bana
Durdurmasın bir engel
Yâr bedenim yoluna
Döşenmeden bana gel!

Yürü deli huyunca

Sakın “Unuttum!” deme sakın ha, sakın, sakın!
Söz bitmeden omzuna sal gelir, utanırsın!
Bir sitemli bakışın eceli eyler yakın
Bu garibin başına hâl gelir, utanırsın!

Ben üç günlük dünyada üç ömürlük yas çektim

Bizim elde Müslümanlar bir garip
İslâm doğar, gâvur ölür, utanmaz!
Aziz Kur’an Müslüman’dan muzdarip
Ki Kıyamet yakın gelir, utanmaz!

Beş şart bilir, beşin ancak dördü yok

Seher vakti gün ışırken
Usul usul yâr uyanır
Gözüm güne alışırken
Gök çırpınır, yer uyanır

Gönlüm coşkun tuğ altında

Ettiğin yanına kâr kalsın senin
Ben seni unuttum, ben seni çoktan
Kimsesi değilim artık kimsenin
Ben seni unuttum, ben seni çoktan

Her gece ağlayıp sızlamıyorum

Yüz döndük boyalı çağa
Ne ah ne eyvallah ettik
Selam durmadık alçağa
Düzeninden ikrah ettik

Uzak durup sırtağından

Köyden kaçtı bekçi, çoban,
Aza, kizir, tırı vırı…
Kucaklaştı tavan, taban
Metle cezir tırı vırı

Kitaplara kilit vurduk

Sarmaşıklar başkaldırsa
Göğe varsa söğüt olmaz
Güz gününde rüzgâr kırsa
Ardı sıra ağıt olmaz

Gün olunsa sergâhında

Töre ister mevcudat
“Ol!” töresiz olamaz!
Mavi gökte yedi kat
Yol töresiz olamaz!

Sonsuz için dün doğan

Bir nesil türedi bizim diyarda
Vatanımı bilmez, yöremi bilmez!
Yabanın sözünü kanun sayar da
Bunlar töremesin, töremi bilmez!

Nefsini bir yalan ata bindirir