Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Verdiğin sözünden caydığın zaman
Kesilsin nefesin, kesilsin sesin
Cayıp da canıma kıydığın zaman
Sana Yaradan’dan niyazım kesin:
“Dönüşü olmayan yola gidesin”

Ben bilirim şu çifteli
İneğin ahirini
Ben bilirim anasını,
İpini, ahırını

Incığından, cıncığından,

Meydana çık, kılıç çek
Âlem şaşa, vur ha vur!
Hasım dile, teke tek
Bire, beşe; vur ha vur!

Orta yerde at oynat

Mecalsizim, yel gibi
Estiğime inanma!
Muhabbeti el gibi
Kestiğime inanma!

Ecelimle yarıştım

Yâr sinemi dağladılar gönlüme gam üşüştü
Tuz buz oldu sırça köşküm gözüme cam üşüştü

Kanlı yaşın deryasında yapayalnız kalmışken
Teselliler terk eyledi bir de evham üşüştü

Ben imge avcısı şair değilim
Tünemiş düşlere şahin uçurmam
Tetik de düşürmem, tuzak da kurmam
Vurmam bir hayali, alnından vurmam
Ki attığım kurşun sapmaz bir milim
Ben imge avcısı şair değilim

Zerre şair değil, “Şairim!” diye
Kırk kapı dolaşır İmir’in İti
Sesini çıkarmaz kuşa, kediye
Kendiyle dalaşır İmir’in İti

Görüntüsü yoktur ıslık misali

Yüzüm, gün yanığıydı;
Kışlağıydı ayazın.
Utanıp da gülmezdim.
Masmaviydi gözleri,
Gözleri mavi deniz...
Bense yüzme bilmezdim.

İmtihan var hayatta
Hayır, şerde sınanır
Süvariler kır atta,
Pusat erde sınanır

Bir acıdır onulmaz

“Mademki her şey hayal, mademki hayat boşa!”
Eğer gücün yeterse gel de hayatı boşa!