Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Şah etseler muhannetin birini
Karun olsa bir misafir çağırmaz
Pahıl kulun pek malamat torunu
Hayalini hakikatle yoğurmaz

At giderken dörtnal ile kenterle

Uzandım umut diye
Ellerin kapı duvar!
Her sabah esmez niye?
Yellerin kapı duvar!

Cihanda asi kuldum

Pamuk pamuk kar yağıyor pencereden
Ben hüzünle seyrediyorum
Keşke kardan adamın koluna girip
Çocukluğum gelse, diyorum!

Kar yağıyor lapa lapa

Kırlangıç bir garip kuş
Görmedim nere tüner?
Mevlevi derviş gibi
Semada sema döner

Zararı yok, dokunmaz

Oğul, kanma gücüne
Er kişi ölümlüdür
Kulak versen acuna
Der: Kişi ölümlüdür

Ganimet, deve, yılkı

Gel peçeni kaldırma
Kar utanır sevdiğim
Esrarını öldürme
Ar utanır sevdiğim

Yanmaz ise adından

Ey kitaplar ses verin
Sizlere ses veren kim?
Bir işaret gösterin
Ufukları geren kim?

Yüce biter yücede

Toplandı kurt sürüsü
Kızılelma aşkıyla
Turan yurdun çerisi
Yürür alma aşkıyla

Kından çıktı kılıçlar

Ziya Gökalp bize verdi müjdeyi
“Türk’üz, varacağız Kızılelma’ya!”
Ulu Türk Birliği kurulsun deyi
Otağ kuracağız Kızılelma’ya

İlhan başta, biz ardında çeriyiz

Niçin Kızılırmak solgun yeşildir?
Niçin pak yüzünü pasak bağlamış?
Duru güzelliği nerede şimdi?
Diri duruşunu kimler dağlamış?

“Su, Hakk’ın yüzünü görmüştür!” derler