Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Nazar etti Umay yüzlüm
Ay karardı, güneş durdu
Kirpiğini sürdü yaya
Kirpiğiyle kömen vurdu

Çözemeden örgüsünü

Bismillah, Bismillah, Allahuekber
Sen Hakk’ın erisin, vur Mehmed’im vur!
Hasmı sağ bırakma, gününü göster
Ürüyen ürüsün, vur Mehmed’im vur!

Resul’den ad alan kahraman ordum

Şô zırılla, zıbıldak
Doğruluktan dem vurur
Şôyandaki cıbıldak
Enenmişe em vurur

Şerefinde şek olan

Biliyorum geleceksin
İncirler çiçek açınca
Gözyaşımı sileceksin
İncirler çiçek açınca

Ne kırk kalır ne de elli

Gerçeğin Hayaliyle

Gönlüm pusatlandı sefer başladı
Dillerim yürüyor Turan’a doğru
Sürgün umutlarım zafer düşledi
Yollarım yürüyor Turan’a doğru

Ettiğin yanına kâr kalsın senin
Ben seni unuttum, ben seni çoktan
Kimsesi değilim artık kimsenin
Ben seni unuttum, ben seni çoktan

Her gece ağlayıp sızlamıyorum

Sen giderken
Yastıkta saçın kalmış
Duvarda resmin
Aynada yüzün
Ardında ayak izlerin...
Hepsini toplayıp yolladım sana

Çoruh durgun akar temmuz ayında
Bahar telaşından eser bulunmaz
Beline kuşak mı, taş mı bağlamış?
Derdi, durgunluğu nedir bilinmez

Çoruh yorgun akar temmuz ayında

Selam olsun kara bahta
Aç doyurmaz aşa selam!
Tacı yalan, tahtı sahte
Baş olmayan başa selam!

Varlığıma vade biçtim

Bundan sonra kimse bir şey sormasın
Görmüyorum, duymuyorum, konuşmam!
Israr edip hiç boşuna yormasın
Görmüyorum, duymuyorum, konuşmam!

Kansız varmış, arsız varmış bana ne!