Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Unutmuşum dünüm kayıp
Sahi neyi unutmuşum!
Hep adını sayıklayıp
“Ah”ı “vay”ı unutmuşum

Çiçeklerin boynu bükük

“Seni seviyorum” deseydim ey yâr
Cesaret edip de niye demedim?
Dizimi, bağrımı dövdüm o kadar
Aşkımı bir türlü söyleyemedim

Haftalar aylara, aylar yıllara

Söyleyin ey âlimler, arifler, akledenler
Suçum ne, günahım ne, ben ne ettim, söyleyin?
Hakikati apaçık anlatın nakledenler
Cenneti bir elmaya ben mi sattım, söyleyin?

Ben ervahın yurduna attığımda kademi

Biz düşündük, biz yaptık
Beyler üstüne yattı
Albızları dost bilip
Alçaklarla aldattı

Milletime iftira atanlar duysun beni
Ruhlarını şeytana satanlar duysun beni
Her fırsatta Türklüğe çatanlar duysun beni

Saldırsaydık, bu kadar sayınız kalır mıydı?
Türk, soykırım yapsaydı soyunuz kalır mıydı?

El uykuda ben uyanık
İlham hep kapımı döver
Anladım ki yalnız, yanık
Şiir sessizliği sever

Birkaç satır, birkaç hece

Sınırlar çizdik durmadan
Çiçekleri bahçelere hapsettik,
Balıkları akvaryuma.
Ahlâkı camilere kilitledik,
Kuzuları ağıllara,
Kitapları raflara…

Bende gayrı "ben" olmaz
Ben ki sana "bende"yim
Vazgeçtim benliğimden
Nasıl bana “Ben!” deyim?
Tek adresim sensin, sen
Diyemem ki “Bendeyim!”

Yârim
Sensin
Yarım
Sensin

Berat

Siyah mıydı, silah mıydı gözlerin?
Gözlerinle yaraladın yâr beni
Yanağıma yastık olmaz dizlerin
Yastığımla araladın yâr beni

Mızrak vurdun, ok üşürdün döşüme