Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Sana “Uyan!” derim bak!
Uyan, uyan hemşerim!
Yoksa kâbus olacak
Ruhun, rüyan hemşerim!

Göz yumduğun, taş biler

Bir mavi gölgelikte uyuturum gönlümü
Gözlerim uyku bilmez
Benden hayli uzakta büyütürüm gönlümü
Gizlerim uyku bilmez

Buluttan bir beşikte rüzgârın türküsüyle

Bıktık ulan, bıktık be!
Nevrinizden usandık!
Zıvanadan çıktık be!
Cevrinizden usandık!

Ayrılığa aşeren

Lütfi Yıldız'a...

Senden sonra bir derdimi
Yüz etmekten usandım yâr
İlk cemrede kalp yurdumu
Güz etmekten usandım yâr

“Seni seviyorum” deseydim ey yâr
Cesaret edip de niye demedim?
Dizimi, bağrımı dövdüm o kadar
Aşkımı bir türlü söyleyemedim

Haftalar aylara, aylar yıllara

Söyleyin ey âlimler, arifler, akledenler
Suçum ne, günahım ne, ben ne ettim, söyleyin?
Hakikati apaçık anlatın nakledenler
Cenneti bir elmaya ben mi sattım, söyleyin?

Ben ervahın yurduna attığımda kademi

Elimizi semaya kaldırıp dua kıldık
Hâlimizi Halik’e bildirip dua kıldık
Nefsimizi ölmeden öldürüp dua kıldık
Kör şeytan ardımızdan ürür ise ürüsün
Korusun Tanrı Türk’ü, Tanrı Türk’ü korusun!

Aygır, beygir nal beklerken
Teke, toklu, tayı demem
İt kapıda yal beklerken
Yalı yesin ayı demem

Ar ederim seslemeye

Erzurumlu Âşık Firkati’ye…

Ey yüreğim ağyar gelip yâr mülkünde yer tutmuş
Yâr dediğin sevdiğine yakın ola, yarana
Deli gönül her acıyı, her darbeyi unutmuş
Yâr denir mi hançer ile yâr bağrını yarana

Çok şey istemiyorum senden
İstemiyorum çok fazla şey
Aklımdan geçtiğin kadar
Kapımdan geçsen yeter!