Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ay karardı, rüzgâr soğuk, yüreğim kan içinde
Gözlerime uyku girmez, gönlümde harp zamanı
Ateş suya duldalandı, can gitti can içinde
Sine sine sine girdim, sinemde darp zamanı

Yalınayak düştüm yola ellerimde asam yok

Sana “Uyan!” derim bak!
Uyan, uyan hemşerim!
Yoksa kâbus olacak
Ruhun, rüyan hemşerim!

Göz yumduğun, taş biler

Bir mavi gölgelikte uyuturum gönlümü
Gözlerim uyku bilmez
Benden hayli uzakta büyütürüm gönlümü
Gizlerim uyku bilmez

Buluttan bir beşikte rüzgârın türküsüyle

Haramiyle yola çıkma
Haksız kullarda hak olmaz
Elin ocağını yıkma
Mazlumun ahı yok olmaz

Eğriyi doğrudan ayır

Yiğit tez çıkar meydana
Namert üşeni üşeni
Er olan boyar al kana
Haddi aşanı aşanı

Aslı kavi olan kişi

Yiğitler gitti bir bir
Dillerde cengi kaldı
Arşı aşarken tekbir
Bayrakta rengi kaldı

Nura dönünce al kan

Yâr sayende öğrendim ben
Yiğit yağmurda ağlarmış
Gözyaşını göstermeden
Yiğit yağmurda ağlarmış

Sam vurunca yüreği sam

Ben bileli varlık ile yokluğun
Arasında bir taş idim yıllarca
Islık ile yürütülen çokluğun
Karşısında bir baş idim yıllarca

Ümitlerim vurduğunda kıyıya

Memlekete epey konuk getirdik
Ben zannettim adamların yurdu yok!
Paramızı peşlerinde bitirdik
Dillerinin bir insanca virdi yok!

Evlerini teslim edip yabana

Sinem sana nişangâhtı
Gerildin de yok mu dedim
Yâr senindi gönül tahtı
Kuruldun da yok mu dedim

Hep kıskandım sevdim diye