Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Ağıt yaktım ardın sıra
Seslendim de unutmadım!
Her derdinle sıra sıra
Süslendim de unutmadım!

Gökyüzünden gözün yağdı

Sımsıkı tut elimden
Üşüyorum unutma!
Tutmazsan temelimden
Düşüyorum unutma!

Hatıranı han gibi

Can kırıkları kanattı yüreğimi
Adını perdelemek için kelimeler yığdım üzerine
Destanlar yazdım,
Ağıtlar yaktım,
Albümler yaktım…
Şehirler dolaştım rastgele

Kendi pasıyla çürüyen
Bir demir değildi anılar
Kurşundu şakağımda

Ben aklımı kaybetmiştim
Seni hatırladığımda

Sen bana “Unut!” deme
Unutmam yemin ettim
Hayatım gitse güme
Unutmam yemin ettim

Yer, gök, ok, at üstüne

Bir halime koysa gönlüm
Unutmayı görürdün sen!
Az aklıma uysa gönlüm
Unutmayı görürdün sen!

Uykularım çalınmazdı

Unutmuşum dünüm kayıp
Sahi neyi unutmuşum!
Hep adını sayıklayıp
“Ah”ı “vay”ı unutmuşum

Çiçeklerin boynu bükük

Bizim bakkal yoldan çıktı
Suya, süte zam yapıyor
Tam uyurken gece vakti
Hazır kıta zam yapıyor

Unutturdu evi, aşı

Oturdun suyun başına
Otur, otur, ye efendi!
Yerinden kalkma boşuna
Götür, götür, ye efendi!

Konuşsa da üç beş deli

Ben aşkımı diyemem yâr
Sevda dile zimmetlidir
Bir söylesem âlem duyar
Âlem ele zimmetlidir

Gönüldeki nazlı suna