Kenan Çarboğa Şiirleri - Şair Kenan Çarboğa

Bir ses gelse ötelerden
Duyar Sarıkamış duyar
Davet alsa ötelerden
Uyar Sarıkamış uyar

Doksan binlik alp peşinde

Ulusun kurt; kurt, ulusun
Ulus kurdun, kurt “ulus”un
Ondan ulu ses gerekmez
Ulur ise kurt ulusun

Maya aynı: kurt, ulus, un

Yetim yüreğime gamı, gadayı
Ekliyorum babam gelecek diye
Harmanı, tarlayı, büyük odayı
Yokluyorum babam gelecek diye

Resmi çerçevede puslansa bile

Ömür boyu ardından
Koştuğumu unutma
Hasretinden, derdinden
Piştiğimi unutma

Ne teselli ne neşe

Ağıt yaktım ardın sıra
Seslendim de unutmadım!
Her derdinle sıra sıra
Süslendim de unutmadım!

Gökyüzünden gözün yağdı

Sımsıkı tut elimden
Üşüyorum unutma!
Tutmazsan temelimden
Düşüyorum unutma!

Hatıranı han gibi

Can kırıkları kanattı yüreğimi
Adını perdelemek için kelimeler yığdım üzerine
Destanlar yazdım,
Ağıtlar yaktım,
Albümler yaktım…
Şehirler dolaştım rastgele

Kendi pasıyla çürüyen
Bir demir değildi anılar
Kurşundu şakağımda

Ben aklımı kaybetmiştim
Seni hatırladığımda

Sen bana “Unut!” deme
Unutmam yemin ettim
Hayatım gitse güme
Unutmam yemin ettim

Yer, gök, ok, at üstüne

Bir halime koysa gönlüm
Unutmayı görürdün sen!
Az aklıma uysa gönlüm
Unutmayı görürdün sen!

Uykularım çalınmazdı