Yaş kemale erince
Anladığım bir şey var.
Söz veriyorum size,
Bu güne dek gezip tozup
Ayrıldığım kadınlar!
İnanın ilk dönenle
varoluşum da sır yok oluşum da
yaşadığım ömür yalnız bildiğim.
oysa hayat bir nefesin ucunda
ona rağmen çılgın gibi sevdiğim.
an be an can bulan can veren olur
Bu İstanbul gecesi
Yine çok dertli başım.
Ne sıladan haber var
Ne dost ne arkadaşım.
Bu sabahçı kahvede
Dertlerimi dinleyen
Sevinci kalmadı artık basamakları
Koşar adım atlayarak çıkmanın.
Anlamı yok pür telaşla yürürken
Hem önüne hem arkana bakmanın.
Nasıl da haklıymış eskiler bunu söylerken
Kıyılara vurur seher
Yakamoz göz kırpar uzaktan,
Bir nebze mutluysam eğer
İnan ki döneceğini sanmaktan.
Yanık bir türkü tutturur çoban
Çocukluğumuzda çirkin sesleriyle uyandığımız,
Sonra gülünç hikayelerine kandığımız kargalar.
Kuşlar aleminde en çok onları severim.
Ne leylekler ne kırlangıçlar ne de diğer kuşlar,
Hiçbirisi vefalı değildir kargalar kadar.
Ne kadar sevilip korunsalar da
İnançla kalktım atağa
Mahkum olmam ben yatağa
Ne bey korkutur ne ağa
Haksızlığa karşıyım ben.
Ruhumu şeytana satmam
Geçer tüm acılar zamanla
Mutlaka kabuk bağlar yaralar
Gün gelir aklına bile gelmez sevdiğin.
Bir bir kaybolup giderler
Ölümsüz sandığımız o hatıralar.
Başardın en sonunda.
Bundan sonra
Kötülüğüm de iyiliğim de
Dokunmayacak sana.
Ne bir suçlu gibi gizlice
Seni görmek uğruna
-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.