Zemheri.
İzmir Buca, günlerden Cuma.
Aklımda çocukluğumdan kalan zemheri.
İçimi titreten davetsiz damlacıklar
Çaresizce yapışmışlar cama.
Gecikmiş yaşlara gelene kadar
Her şeyi ne çok önemsemişiz
Bizim için vazgeçilmez demişiz.
Hiç yetinmiyoruz bize kalanla
Doymak bilmiyoruz cebe dolanla.
Ucu bucağı meçhul bir umman var önümde
Her baktığımda meşum bir geceyi anlatır,
Çırpınan dalgalarla ağlar sahillerinde
Gözyaşlarıyla dolu bir aşkı hatırlatır.
Yıldızlara uzayan karanlıklar misali
Yürek ağrısı bunun adı diş ağrısı değil
Sökmek istesen sökemezsin
Atmak istesen atamazsın,
Ne kadar acı çeksen
Çıkarıp yerine yenisini takamazsın.




-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.