Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Bir pembe gül bıraktım senin için bu sabah
Son defa ağlayarak uzaklaştığın yere.
Hayalinin izleri karşımda duruyordu
Yokluğunda su serpen acılı yüreğime.

Solmuştu yaprakları yolunu gözlemekten

Köprüden geçti damat
Bindiği yaşlı bir at
Herkes bilse öyküyü
Söylerdi bu türküyü.

Ey peroma deresi

Duvardan resimlerini indirdim bugün
Hani hiç birlikte olmadığımız benim ve senin.
Kabuslardan sonra güzel bir ruya görürya insan
Gördüğün dokunduğun ama bir türlü hissedemediğin.

Duvardan resimlerini indirdim bugün

Uzun upuzun sandığım
Bir yol önümde
Hiç sapak yok
Giderek her gün daralmakta.

Ruhum seninle

Bu sabah çok güzel bir rüyayla uyandım.
Yıllar önce kaybettiğim annemi andım.
Çok mutlu yaşıyordu rüyamda
Bir huzur dünyasına girdim o anda.

Anlatılması zor bir duyguyla sarsıldım.

Gördüğümüz bir rüya yaşadıkça sürecek
Uyuyan her insanı hergün pişman edecek.
Aldatıcı bu hayal bize nasıl yetecek
Kimse bilmez ömrümüz bir gün nerde bitecek.

Zaten yaşamın kendi anlaşılmaz bir rüya

Ne din budur ne de iman
Anla artık ey Müslüman
Kandırıyorlar hep seni
Din imanla uyutanlar.

Sloganları akıl izan

Ucu bucağı meçhul bir umman var önümde
Her baktığımda meşum bir geceyi anlatır,
Çırpınan dalgalarla ağlar sahillerinde
Gözyaşlarıyla dolu bir aşkı hatırlatır.

Yıldızlara uzayan karanlıklar misali

Yaş aldıkça herşey yitirir anlamını
Uçuk kaçık hayaller kaybolur gider.
En sıradan anılar bile anlam kazanır
En uzun ömrü insan birkaç gün sanır.
Ne aylar ne yıllar sonrasını düşünür insan.
Umursamaz bugünü ve yarını.

Zemheri.

İzmir Buca, günlerden Cuma.
Aklımda çocukluğumdan kalan zemheri.
İçimi titreten davetsiz damlacıklar
Çaresizce yapışmışlar cama.