İster alim olsun isterse çömez
Koca devlet bir caniyi nasıl bilemez
Tüm sanık ve tanıklar ellerindeyken
Aylardır bu cürmü nasıl çözemez?
Durum apaçık ortada madem
Mutluluğun celladı hatıralar
Hasret hezeyanında geçmişi arar.
Ne alışmak ne kavuşmak avutur
Mazide kalanlar içimi dağlar.
Her anıyı kıskançlıkla saklarım
Bu sabah yürürken rastladım ona
Bir çöp kutusunun hemen yanında.
Bir suçlu gibi ürkek telaşlı
Konteynırda bir şeyler arıyordu
İzmirde zorlu ve puslu bir sabah
Sessiz sedasız ağarıyordu.
Henüz geldik gidiyoruz
Ölenlere selam olsun
Yaşamadan ölüyoruz
Kalanlara selam olsun.
Kimi baba kimi ana
Sen beni hiç anlamadın küçüğüm.
Oysa kaç cephede savaştım yıllar yılı.
Ne yaralar aldım ölümcül,
Ne acılar yaşadım bilmediğin.
Sen beni hiç anlamadın küçüğüm.
Bir bayram daha geçti senden habersiz.
Hasretinle dopdolu geride kalan.
Sanki yaşayan ölüyüm sensiz
Yokluğunla kahroluyorum her an.
Açılan avuçlarım şimdi çaresiz
Buluştuğumuz yerler viran kaldılar,
Ne acılar yaşadım ne mutluluklar
hepsi bir an gelip geçti gözümden.
ancak rüya kadardı bütün anılar
geldi çattı habersizce en son dem.
en büyük aşkların silindi izi
Saat 2.30 gece yarısı
Ses yok rüzgar yok
Uyku yok umut yok
Nem çok sıcak çok.
Saat 2.30 gece yarısı
Sahil boyu ağlayarak yürüdüm.
Izdırap çeken bir ben değildim.
Gözü yaşlı serçeler martılar gördüm
Onları gördükçe çoğaldı derdim.
Göz yaşlarını sileyim dedim
Nedir dertleri bileyim dedim
Birini gördüm yolda
Tıpkı sana benzeyen.
Eşi vardı yanında
Benden çok fazla seven.
Benzerini kıskandım
-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.