Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Hep maskeyle yaşamayı
Artık çekemiyeceğim
İsyanım sana değil
Alçaklara sevdiceğim.

Satılmış insanlardan

hiç bitmeyecek bir masal gibi
uzar gider sonsuzluğa düşlerim
kapkara bir gecedir yokluğun
senden başka hiç kimseyi istemediğim.

kaybolan yıldızlar kadar uzağız şimdi

Trenler gelir
Trenler gider,
Vandan
Afyondan
Eskişehirden.

Sevgili arıyorum
Tıpkı sana benzesin.
Dayanılmaz gülüşü
O işveli bakışı
Yürekten yalvarışı
Tıpkı sana benzesin.

Kurşun gibi çöktü evrenin rengi
Seni kaybettiğim mor akşamlara.
En çok gülüşün özleten seni
Ayrılığın hüznü kondu dağlara.

Umutsuz bir yokluk bıraktın bana

Yürüyorum İzmir'in ıslak sokaklarında
Ilık bir kış yağmuru eşlik ediyor bana,
Bilmem kim aradığım ben miyim yoksa sen mi?
Öksüz geçen yılları soruyor gibi sana.

Tanımadığım bir kız görünüyor uzaktan

Yaklaşıyor son mevsim sessizce yanımıza
Kim bilir nerde bulur bizleri bu cemrede.
Yaşanan çaresizlik dokunur kanımıza
Her gelen gün herkesi alıştırır bin derde.

Ne mümkün son mevsimin gelişini durdurmak

Ölüm gibi çıkıp gittin bir sabah
Hatıralar kaldı yalnız elimde.
Gözlerim yollarda yüreğimde ah
Son yazdığın şiir hala dilimde.

Karşına çıkacak cesaretim yok

Son trendi bu ayrılan
Arkasından baktığım
Belki de bir seraptı
Kendimce yarattığım.

Bir toz bulutu ile

Bir bir açıldı kapalı pencereler.
Kiminde kan aktı oluk oluk
Kiminde yarım kaldı heceler.
Kimi ağladı,kimi korktu,
Bitmedi sapık ihtiraslar
Gündüzlere bel bağladı