Görür görmez sevmiştim onu,
Kara sevdadan çok başkaydı benimki.
Sene 2003 bir hazan sonu
Yıllar yılı aradığımdı sanki.
Şahidimdi hergün Balçova otobüsü
Neden doğdu bilinmez
Yaşadığı üç beş ay.
Elinde olsa gelmez
Ömür onda minik pay.
Neden öldü bilinmez
Bu nasıl bir tutkudur mala mülke servete
ne huzur veriliyor ne de güven millete
fil gibi besleniyor yine doymuyorsunuz
her gün feryat edeni neden duymuyorsunuz?
mazlum garip gureba açlıktan sürünürken
Yaşadığım yerden sıra dağları görürüm
Çöker yorgun akşamlar mor tepelere
Sensizliğin hüznü üstüme siner
Her gelen karanlıkla yeniden ölürüm.
Gecenin uykusuz rengidir son mısralarım
Hem yetimim hem öksüz
Adım çıkmış deliye
Her kurumda bir köksüz
Akıl verir veliye.
Alimler suspus olmuş
Dökülürken hüzünlü bir akşam
Sefil yalnızlığıma.
Sürgün etti aklımı duygularım
yoksullar diyarına.
Ürküttü paslanmış ruhumu
Deli kentlerden,
Yeni bir kurtuluş hayaliydi gördüğüm;
Kara toprağın çatlamış bağrında,
Kırkayak çiyan solucanlı
Unutulmuş tarlalarda.
Yeni bir umuttu duyduğum,
Sağlam çatlak ellerde
birkaç yıldır otobüste tirende
yaşlılarda yer veriyorlar bana
ayakta yolculuk çok zor olsa da
yardım yine dokunuyor insana.
kimi amca diyor kimisi dayı
Kim bilir kimler koymuş, bir yastığa başını
Kimler silmiş sessizce, dökülen göz yaşını.
O yastık ki bir bilsen ne çok anısı vardır
Sanma ki her şey senin, anladığın kadardır.
O yastık hayallerin en kalender eşiği
Sen göremesen de güneş mutlaka doğar.
Her yeni gün bir başka umut
Her doğan umut yeni bir başlangıçtır.
Şafağa en yakın yerdedir
Hiç bitmeyecek sanılan karanlıklar.
Daima umut et, bir gün elbet
-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.