Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Çanakkale içinde yaktılar beni
Kül edip toprağa kattılar beni.
Düşman bile bize bunu yapmadı
Bir avuç rant için sattılar beni.

Oysa ben gelecek hayat su idim

Çanakkale içinde yaktılar beni
Kül edip toprağa kattılar beni.
İngiliz askeri bile yapmadı
Bir avuç ranta sattılar beni.

Oysa ben gelecek hayat su idim

Ben ve sen
Ne kadar çabalasak da
Bir türlü anlaşamadık.
Onlarca dosta
Biricik çocuklarımıza rağmen
Olmadı, nedense yapamadık.

Önce bir yavrucağın çığlığı yırttı
Hayal karanlığımı.
Titredi sakızlı çamların haşin gövdeleri.
Eritti güneşi bir sıcak el
Bir tuhaf okşayış ve
Hazin ürpertiler sardı benliğimi.

Nasıl can bulduğum sırsa evrende
Can verirken de bunu bilmeyeceğim
Meçhul bir anda meçhul bir yerde
Ölürsem yanına gömüleceğim.

Babacığımla her an yanyana

Saatlerce dolaştım loş sokaklarda
Bulduğum bir tek, hüzün benimdi.
Ne arıyordum, kime hasrettim,
Belki de aradığım, yalnız kendimdi.

Anılarım geçti aklımdan tek tek

Küllenmiş bir sevdanın sızısı var içimde
Bedenim tükense de ruhumda yaşayacak.
Ne kadar istesek de kavuşmak yok kaderde
Sevsem de sevilsem de böyle yarım kalacak.

Yıllardır görmediğim uzak bir şehirde yar

Bu yaşadığımız tam da
Rezaletin en son perdesi.
İnanın abartmıyorum, adeta
Dillere destan Çin işkencesi.
Konu, elli yıl önce aldığım
Çakar almaz av tüfeğimin

Hasretin kalbimde kanayan yara
Uzun yıllar oldu sen yine yoksun.
Her gün soruyorum tanıyanlara
Hala bana hayat veren soluksun.

Biliyorum artık dönmeyeceksin

Ayrılık ne de çok ölüme benzer.
zaman önce belleğinden siler bildiklerini
sonra pembe hayaller görünmez olur.
ve yüreğin bir bir unutur sevdiklerini.
her şeyi siler süpürür zaman
ebediyen unutmam dediklerini.