Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Mümin cemaat için birçok cami dolaştım
Ayaklarımda derman gözümde fer kalmadı.
En sonunda bir cuma bir camiye ulaştım
Cemaatın pek çoğu seçme günahkarlardı.

Bir an tereddüt ettim bir adım geri gittim

Kan kokarken genizler
Ürküttü Tanrıyı
Kırçıl yaşamın
Avurtları çökük
İskelet çehreli
Boynu bükükleri.

Bu sabah her şey güzel.
Yazdan kalma bir hava.
Kedim garibi doyurdum
Attım kendimi sokağa.
Kara deniz metro ulaşım
Tek eksik taşımalı hava.

Kaçkarların bir köyünde
karlı dağlar eteğinde
hayatımın son deminde
hem huyumdan hem soyumdan
bir kız sevdim akrabamdan.
gizli aşk bu kimse bilmez

Enginde bir kuş olsam
Kanat çırpsam semaya
Sonra süzülsem yere
Yorgun bir akşam üstü
Konsam ıssız bir köye.
Anlatsam bu sevdamı

Hep yalnız kal.
Hep çaresiz
Beni bekler bileyim.
Belki bir sabah
Ansızın gelecek gibi.
Hep yalnız kal.

Akşam yastığa baş koyduğunda
Hiç düşündünmü, bugün ne yaptın?
Allah adına insanlık adına
Yaşadığın topluma ne fayda kattın?

Biliyorum zordur bunun cevabı.

Bir ülke özlüyorum
Belki de hayal.
Herkesin selamı
Herkese olan.
Ne renk ne de ırk
Toplumu bölsün

Bir bilseniz dostlar ne çok şey bizim
Bağdaş kurup çöktüğümüz fakir odalar,
Tok oturup aç kalkılan zengin sofralar
Çöplükte aranan ekmekler bizim.

Aynı kapta buluşan yoksulluğumuz

Bornova ışıkları
Uzakta hayal meyal
Gece çökmüş sessizce
Sensizliğin üstüne.

Kimbilir hangi sokak