Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Ben yıldızlar parladıkça yaşarım.
Bir gün mavi gökler ıssız kalırsa eğer,
Üzerinde tek yelkenli kalmazsa denizlerin
Uçsuz bucaksız çöller vahasız
Ve yüreğin bensiz kalırsa eğer
Bilki o zaman gizli gizli ağlarım.

Serin yağmurlarıyla
Gözlerim gibi yaşlı
Yürüyorum İzmir'in
Islak sokaklarında.

Bilmiyorum ne zaman

Ne kadar kırılsak ta
Affetmek yakışır insana,
Bizi bilgeliğe taşıyan.
Ne kadar horlansak ta
Sevmek yakışır insana
Karşılık beklemeden

Kan kokarken genizler
Ürküttü Tanrıyı
Kırçıl yaşamın
Avurtları çökük
İskelet çehreli
Boynu bükükleri.

Kaçkarların bir köyünde
karlı dağlar eteğinde
hayatımın son deminde
hem huyumdan hem soyumdan
bir kız sevdim akrabamdan.
gizli aşk bu kimse bilmez

Enginde bir kuş olsam
Kanat çırpsam semaya
Sonra süzülsem yere
Yorgun bir akşam üstü
Konsam ıssız bir köye.
Anlatsam bu sevdamı

Hep yalnız kal.
Hep çaresiz
Beni bekler bileyim.
Belki bir sabah
Ansızın gelecek gibi.
Hep yalnız kal.

Akşam yastığa baş koyduğunda
Hiç düşündünmü, bugün ne yaptın?
Allah adına insanlık adına
Yaşadığın topluma ne fayda kattın?

Biliyorum zordur bunun cevabı.

Bir ülke özlüyorum
Belki de hayal.
Herkesin selamı
Herkese olan.
Ne renk ne de ırk
Toplumu bölsün

Bir bilseniz dostlar ne çok şey bizim
Bağdaş kurup çöktüğümüz fakir odalar,
Tok oturup aç kalkılan zengin sofralar
Çöplükte aranan ekmekler bizim.

Aynı kapta buluşan yoksulluğumuz