Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Görür görmez sevdim
Kadının birini.
Kahvenin en güzel tonu
İri gözlerini
Bir ressama ilham verecek
Narin ellerini.

Bir gün senden önce ölüp gidersem eğer
Ela gözlerimi sana bağışlıyorum.
Benim gözlerimle bak kendine bir kez.
Seni nasıl gördüğümü anlayacaksın.
Bir gün vefalı bir kalp ararsan eğer
Hiç tanıyamadığın kalbimi de al

Birçok bahçe gezdim bir çok gül gördüm
Bir gül var ki hiçbirine benzemez.
Sanki kan damlası her bir yaprağı.
Onu ancak gülü bilmeyen sevmez.

Koklamaya kıyamazsın solacak diye

İnsan için devasa
Evrene göre küçük.
Boynu doğuştan bükük
Ey günahkar gezegen.

Böyle başın dumanlı

Yürüyorum İzmir'in öksüz sokaklarında.
Özlediğim kapılar yüzüme kapanıyor.
Körfez kirli bir suyla kıvranıyor uzakta
Gözlerim her kuytuda bir hayali arıyor.

O hayal yüreğimde yıllar yılı duruyor

Bir bataklık gibisin
Çırpındıkça battığım
Senin yanında her an
Yaramı kanattığım.

Bu aşk değil bir kabus

Nasıl bir tasarım bu, anlamak çok zor,
Koca bir gövde iki küçük ayak üzerinde
Üstelik tüm bilginleri şaşırtan bir dengede.
İster kilometrelerce yürür,isterse durur yerinde
Koşar tırmanır isterse zıplar üzerinde.
Güler ağlar konuşur,her duygu bir resimdir yüzünde

Tuhaftır insanoğlu
Hep aynıdır çağlar boyu.
Öldürmeye bile kalkar
Kendisine bir tokat atanı.
Ayakta coşkuyla alkışlar
İstikbalini paşa paşa satanı.

Daha dün buradaydı
Bir çubuktan oltası
Karşıyaka sahili
Belki günün ortası.

Deniz kirli ve yeşil

İki gül arabamda
Bir beyaz bir kırmızı
O Urla akşamında
Senin için açmıştı.

Umut vardı birinde