Bir ülke özlüyorum
Belki de hayal.
Herkesin selamı
Herkese olan.
Ne renk ne de ırk
Toplumu bölsün
Bir bilseniz dostlar ne çok şey bizim
Bağdaş kurup çöktüğümüz fakir odalar,
Tok oturup aç kalkılan zengin sofralar
Çöplükte aranan ekmekler bizim.
Aynı kapta buluşan yoksulluğumuz
Bornova ışıkları
Uzakta hayal meyal
Gece çökmüş sessizce
Sensizliğin üstüne.
Kimbilir hangi sokak
Kimse sevdiğini kolay terk etmez
Onlarca sebep yatar altında
Evlilik üç beş kusurla bitmez,
Pek çok sırlar vardır onun yanında.
Ayrı karakterler yaşar yıllarca
Güzellik neye yarar
Güzele doymayınca.
Akıl hiçbir şey değil
Faydası olmayınca.
Yaşamak neye yarar
Umudun kalmayınca
Yine yalnızım bu bayramda.
Ne sevgili ne bir dost var yanımda.
Acılı mısralara kucak açmış yüreğim
Vefasızlığın en ölümcül zehiri var kanımda.
Yine yalnızım bu bayramda.
Ne zaman bahçede
Beyaz gül görsem
Yasak bir aşkı
Anlatır bana.
Adı konmayan
İsmi olmayan
Birgün senide alırlar
Kubbede hoş seda kalır.
İlk günler üzüntü feryat
Geride kahkaha kalır.
Hayır ile ananlar da
Hem yetimim hem öksüz
Adım çıkmış deliye
Her tepede bir köksüz
Akıl satar veliye.
Alimler dilsiz olmuş
Serin yağmurlarıyla
Gözlerim gibi yaşlı
Yürüyorum İzmir'in
Islak sokaklarında.
Bilmiyorum ne zaman




-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.