Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Şiir uslanmaz çocuğudur acıların.
İzinsiz kanatır şairin yüreğini.
Ne zaman huzura kavuşsa insan,
Unutur yaşamın soylu rengini.

Şair tutkuyla sever yalnızlığı.

Kaç zamandır
Bekar evimde
Nasıl üzgünüm
Bilemezsin.
O çok temiz
Bildiğin ben,

Yıllardır sitemle uzaktan bakan
Yanıma gel de sarıl boynuma.
Sevda ateşiyle gönlümü yakan
Kimseler görmesin saklan koynuma.

Anlamsız hayatım kurumuş vaha

Sitemim var tüm savaşlara
Akan kan ve gözyaşına
Zafer ve sevgi pahasına.
Sitemim var haksızlıklara
Kötülerin mutlu kahkahasına.
Sitemim var yalana dolana

Ey unutulmayan yar,
Bir Bostanlı vapurunda
Yağmurlu bir sonbahar
Yine karşılaşacağız seninle.
Öyle sıkı sarılacağız ki

Taksim de bir parktayım.
Sabahın körü yine.
Güzelim İstanbul un
Soğuk bir sonbaharı.
Az ilerde panzerler
Polis arabaları.

Kiminin umresi kiminin haccı
Kiminin namazı olur baş tacı.
Kimi açlığından inayet bekler
Herkes yalnız kendisine duacı.

Bir çoğu kendini böyle avutur

Ne yapmıştık Allah'ım çekilen çile için
Yarattığın kuluna bu kadar eza niçin?
Kim isteyerek geldi kim bizi yarat dedi
Yoktan var ettin bizi sınarsın hepimizi.

Emrine sual olmaz asla karşı konulmaz

Tek başıma bir ormanda yürüdüm
İn cin top oynuyor sanki her yerde.
Ne silah belde ne çakı elde
Kurt çıksa karşıma korku yok serde.
Yok içimde en ufak bir endişe
Kolumdaki saat pahalı değil

Bir sabah telefonlar bizim için çalacak
Ya bana ya da sana rahmetli diyecekler.
Gelip geçici hüznün hatırası kalacak
Sonra yeni bir güne merhaba diyecekler.

Dünya bu, düzeni de insanı da kurulu.