Bir hiç uğruna kaybettim onu
Seraptı sanki ansızın bitti.
En son dün gece ruyamda gördüm
Dokunamadım kaybolup gitti.
Nasıl arıyorum güzel sesini
Ruyamda gördüm
Küçük oğlumu
Onbeşyıl önceki
Çocuk halini.
Defalarca öptüm
Ela gözünü
Gün birlik günüdür,ayrışma değil
Kenetlenme zamanıdır sımsıkı.
Nasıl unutursun toprağını çiğneyen
Düşman çizmelerini?
Oysa daha dün namusuna uzatmıştı
O kirli ellerini.
Kuşları izliyorum kalp gözüyle.
Bu nasıl muhteşem bir tasarım
Nasıl bir refleks ve yetenek?
Yaradılışın her anında inanılmaz emek.
Hepsinde çeviklik ve kusursuz birlik.
Her birinde ayrı yetenek ve güzellik.
Gençliğine çok güvenme ay oğul
ölen hep yaşlı değil, içlerinde genç te var.
ne tedbir alıyorsun ne maske takıyorsun
hastanede musallada yatan genç de var.
Covıt 19 sana bulaşmaz sanıyorsun
Aile kabristanını dolaştım bugün.
Bir kış mevsiminin soğuk yasında.
Mezarlar öksüz toprak solgundu
Fındık ağaçlarının tam ortasında.
Kavaklar altında eski birkaç ser
Kurudukça dökülen kanlarımız
Kanar acıyla gökyüzü kıpkızıl,
Barış karanfilleri açar sokaklarda
Ve her ölümle bir daha yeşeririz.
Öldürülsek de sevgiyle dağılırız uzaklara
Artık görmek istemem yıllardan sonra seni.
Yaşattığım o aşkın bitmesinden korkarım.
İlk rastlaştığımız anda kalbimden vuran beni
Görsen tanımayacak gözlerinden korkarım.
Bir İzmir akşamında yarım kalan sitemin
Sorsam Müslümansın örtülü bacı
Kulakların dediğini duymuyor,
Ölçüsüz nefretin zehirden acı
Öfken kardeşliğe asla uymuyor.
Haksız bir kinle köpürüyor sun
Meçhul bir alemin sırlar yumağı
Ne varlığım belli ne de yokluğum
Sanal bir hayalin karanlığında
Ne yalnızlık tekin ne de çokluğum.
Ne doğandan bir iz kalmış ezeli




-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.