Gördün mü?
Sahnedeki yaşam her an gerçekliğe uygun,
Duygular özgün.
Oyun toplumsal değil lakin
Seyirci; görünenin yadsınamaz tanığı.
Varsay, aklımı tamamen yitirdiğimi,
Mümkün değil sezersin,
Lakin, canlandır zihninde,
Getirirdi, mutlak yıkımı.
*
Bitse dahi evrende, zerre sevgi,
Dinginliğiyle,
----asırların,
Öyküleri bellemek,
----gerçekleşmeyeni pay etmek,
Dinlerken,
----masalları,
Zifiri bir gecenin, ortasında buldun kendini,
Etrafını saran, demir parmaklıklar görünmezdi,
Omuzlarına çöken kederin, ağırlığı ölçülemezdi,
Bir çıkış parıltısı, umudunu tamamen yitirmişti.
*
Fakat içindeki kıvılcım, sönmeyi reddediyordu,
O yiğit delikanlıyı sen,
yüz çevirip, attin kapı dışarı.
O ise divane olup,
her gece eşiğinde bekledi.
Buz attın sen aşkına,
yanmadan sevda ateşi.
Kazınmış milletim,
----baksam nereye,
Paylaştırmış zaferleri,
----binlerce yol ve caddeye,
Öyle büyük bir şan ki,
----başlı başına Çanakkale,
Her bir çentiğin bir değeri var, eski yazıtta.
Mukadderat, çizgilere sinmiş, görünmez boyutta.
İsminin tınısı, bir toplamın içinde saklı.
Kozmosun düzeni, o sayısal akışta haklı.
Bütün ömürler birer bilmece, anlaşılmayı bekler.
Anlamı yokladım, o rakamlarla örülmüş ilmeklerde.
Paslanıp, sükûta boyandım,
Avucumda biriktirdim, okyanus uğultularını,
Hiç pusulasız gemide, güneşi batırdınız mı beyefendi?
Tuzsuz okyanusta, kulaç attınız mı?
Uykunuzu, kaç yastıkla böldünüz beyefendi?
Gökyüzü, yere denk değil miydi?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!