Abartıyla anlatırken, gönül bağlarını,
Derin sızılarda, yaktın insanları,
Pel özel diyerek, övünürken aşkım,
Sahte terimlerle, ikna ettin kalpleri.
*
Zamandan arınmış, hislerin,
Kuraklıkla sarılmış,
----gönül bahçeleri,
Cehalet sarmış,
----anladım ki beynini,
Çok ahlar çektirdin,
----diken gibi sözlerle,
Kurduk
----meclisi
--------Ankara'da,
Gösterdik
----tüm
--------dünyaya,
Herkes, kendi gönül bahçesinden,
Gerçeği sezip, bakarsa insandır,
Sözleri işitip, özü anlarsa,
Aşkı yakanı görüp, yanarsa insandır.
Doğruluktan asla vazgeçmeyen,
Ödenemez ki,
gönül borcu.
Nasıl götürecekler fakat,
hatıra sandığını,
o diyardan usulca?
Bir vehametin ortasında,
Solarsa gönülde açan, o bağlar,
Susarsa dillerde, coşan o çağlar,
Duyulmaz olur hep, neşeli sözler,
Görünmez olur bak, o gülen yüzler.
*
Yeşermez tarlada, ekilen başak,
Yüzüyor ruhumuz,
----gönül denizinde,
İç içe geçmiş,
----karşılıklı iki can,
Bir titreşimde,
----olmanın çığlığı,
Gönülde sevda,
----parlamıyorsa,
--------yürekte inanç,
------------yoksa,
Kişi,
----örseler kendi benliğini,
Mühürlemiştir Yaradan,
----her ayetini Kuran'ın,
Birliktedir seninle,
----sendedir her şey,
Kör bencilliğindedir,
----senin egonda, benliğinde,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!