Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Sisler içinde kalmış anıları,
Zamanın tozlandırdığı gülüşleri,
Çocukluktan kalma, unutulmuş ezgileri,
Eski fotoğrafın, sararmış kenarını,
Zihnine inatla davet eden,
O avluyu düşleyen ben...

Ayaklanmış yastıklar, odanın havasında,
Bu garip durumun, onlar da farkında...
Her anının, silindiği zamanlarda...
Sessizliğin çığlığa, karıştığı köşelerde,
Gecenin nefesi, titriyor göğsünde,
Uykusuz anılar da, bu durumu biliyor...

Ay'a ulaştı,
----dünya,
Yaya kaldım ben,
----at beklerken,
Bir düşün,
----neler olduğunu,

Yeni
----buldu
--------doktorlar
------------derdimin
----------------merhemini,
Nerden bilsinler,

Varlığım aşsaydı bol,
Tutsaydım ulu tek yol,
Çiğnerdim tapınağı,
Düşseydi bana, sağ kol.
*
Ateşler versem bile,

Tüm ufuklar, aydınlığını senden alsın,
Bütün efsaneler, yalnızca seni fısıldasın,
Eğer ulaşılacak, bir zirve mevcutsa,
Elbette o da, varlığınla mümkündür.
*
Gönüllerimiz, sadece senin hararetinle yansın,

Yepyeni devri yazan ustalarız,
Karanlığı yırtar cesur adımlar,
Zincirleri kırdık, tükenmez güçle,
Tohumlar ektik, aydınlık çağlara.

Sanki kanadı kırık, bir kuşum gökyüzünde,
Dipsiz kuyu misali, kayboldum yeryüzünde,
Hüzünlü şarkıların, o en yanık sözünde,
Kederimden sararıp, her gece soluyorum.
*
Limanı terk eyledi, beklediğim gemiler,

Güneşin doğduğu ufuk, nurlanır,
Sabahın yelleri, tenime değer.
Kuşların nağmesi, ruhumu okşar,
Gönlümde, tarifsiz neşeler doğar.
*
Dalgalar, sahile şarkı söylerken,

Süzülür
----göklerde
--------turna
------------gibi,
Atamızın
----kızı