Ruhumun bahçesinden, soldu ömrün narin çiçekleri,
Sabahların ayazı sardı, şimdi tüm kimsesizliği,
Alnında veda izi, yazgısı ayrılığa damgalı,
Kaçış diye anmazsak, söyle ayrılmanın amacını.
*
Acımasız gündoğumu, aslında neyin sonucudur,
Hoş durdu bu yapı,
Sanki yüreği atlı,
Hep böyle davrandı,
Başa koydular canı.
*
Canım gülüm, sevgili gülüm,
Dikenli yollarda, yitirdim yolumu yönümü,
Söyle ey bilge kişi, hangi yol varışım olur?
*
Uçurumun ucunda, umutla korku çarpışır,
Ne vakit, bu kuru dalda, filiz yeşerir?
*
Söylendi şarkılar,
----suyun akışında söylendi,
Sen miydin o yıldız,
----gece parıldayan,
Çeyizinin işlemesindeki
----karanfil,
Kalabalık her an, beni yordu,
Gölgelere saklandım derinde,
Kelimeler dilimde kurudu,
Yalnızlığım durur ellerimde,
Kimsesizce yürüdüm yerimde.
*
Nasıl yorumlasam varoluşumu,
İlerliyorum habersizce,
Benliğimle boğuşurken,
Anımsıyorum ninnileri de,
Cümleler dökülüyor, hafızamın derinliğinden,
Ne iyi olurdu, yazılsaydı yaşamsal serüvenim,
Sözcüklere hükmedebilsem, en doğru noktasından,
Tüm isimleri ve fiilleri, yan yana getirip,
Anlamı yakalayabilsem.
Kelimelerle örebilsem, tamlamaların en ahenklisini,
Kuralsızlığına takılmadan, anlatabilsem derdimi.
Uçsuz bucaksız kural denizinde, yön bulsam.
Çarpıktır her bir yanı,
Doğruymuş gibi şanı,
Hayası eksik ayı,
Soymaya ahmak hani.
*
Baharı buza kesti,
Son perdeyi delen, kirli ışık,
Ufkun derinliklerinde batıyor.
Kışı beklerken, garip bir filiz açıyor,
Hayatın merkezi, sessizce yükseliyor,
Işık yiyor.
*
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!