Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Gördüklerimdir
----ağlarken
--------hatırladıklarım,
Anıya
----dönüştürürken
--------bu

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Düşündüm
----ben
--------kimim
------------diye,
Verdim
----cevabimi

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Anlatıyı incele...
Orada, benim gerçeğim yatıyor!
Gör, o cümlenin akışını,
Bir baştan diğerine, taşıyor fikirlerimi...
Ya o metnin ortasındaki, sağlam yapı,
İşte o, benim kalem,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hep böyle sürmeyecek,
    bil ki bu durum,
Yolunu gözlemekten,
    gönlüm yorgun,
Bu destan dil,
    yazdığıma kavuşur mu?

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bir destan uyur,
    bin yıllık surlarında,
Tüm soyut bilmeceler,
    minare gölgelerinde,
Coşmuş meydanlarında,
    nice bahadır er,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

O
----kadar
--------yoruldum
------------ki
----------------bugün,
Uğraşmayın

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zihnim kah durulur, kah coşkun akar,
Anlamayanlar, hep uzaktan bakar.
Bir yanım pırıldar, bir yanım puslu,
İçimdeki engin fırtına sustu.
*
Boşluktan, sarayla hisar kurarım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zihinde başlayıp, öze işleyen,
Benlikte can bulup, filizi yeşerten,
Varlıktan varlığa, durmaz eşleşen,
Hücreler çoğalttım, inadına yine de,
Aldanmayın siz, benim tekilliğime.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Hangi menzil çağırır ki beni, sen olmayınca?
Pusulalar anlamsız, haritalar yabancı.
Her adımım, ruhuma yüklenen bir sancı,
Yönümü bulamadığım, bir boşluktayım sadece.
*
Uçsuz bucaksız okyanuslar, ne ifade eder?

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kusurların bile
----bir mükemmellik
--------işareti,
Yüreğime işlediğinin
----bir işareti mi
--------özlemin,

Devamını Oku