Hissediyorum nefesini Breton,
Susmalısın artık!
*
Anlıyorum,
Gri duvarlardan geçmeliyim şimdilik.
Yakıp, tüm akıl zincirlerimi,
Zeminin, ayaklarının altından kaydığı kadar çaresizsin,
Duyduğun o fısıltı kadar soğuk..
Kanının çekildiği kadar, renksizsin bedende,
Dizlerinin büküldüğü kadar dayanıksız...
O anı yaşadığın kadar kimsesizsin,
Seni ürperten o haber kadar gerçek..
Çılgın düşlerimi zehirliyorlar,
Akrabası olmadığı halde, aynı soyadlı bir adamla nikâhlanmış kadının,
Ara sıra ortaya çıkan öfkesiyle,
Şimdi bende bulunmayan,
Yaşlı kişilerin neşesi, aynı yıpranmışlıkla.
Gönlümde ateş eksik,
Hapsetme düşlerimi eskiye,
Saf ve pak, yaklaş ey gelecek,
Uçabildiğim denli çabuk,
Süzüleyim o taze öyküye,
Arkada durmasın bakışım.
Sürekli yarım kalır, bütünleşen bağlar,
Sonsuz bekleyişin sembolüdür,
Şimdiye dek hiç;
Tam anlamıyla anlatılamayan,
Daima, daha iyi bir şekilde izah edilemez miydi sorusu...
Anlamayı; en iyi kim betimledi,
YARIN'dan zıplatınca harfleri, oldu sana NAYIR, HAYIR'dan bozma.
Gri ve bulanık sularda, geziyorum hovarda.
Gelecek zaman ekini, uladım ufuk çizgisinin sonuna.
Umutların tortusundan doğduğuna inanılan, o sihirli anda.
Bekleşiyor sabır çocukları.
Başlarına buyruk, şekillenip dağılmışlar.
Değersizleşen bu dünyada,
düşmüş zaman boşluğa,
Kaybedip değerini,
yönelmiş anlamsızlığa,
Değersiz kılma zamanı,
manasızlık bir rüya,
Teknelerim çökse, Marmara kabarır,
Bu kalıntılar önünde, esenliği bulamadık,
Bakışlarının yeşili, uzak diyardan gelir ve ufukları kaplar,
Gerçekleşme ihtimali olmasa da, düşler pazarlamadık.
*
Zihnin ve kalbin, o ahenkle deviniyor.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!