Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Taşradan beğendim ben,
Cici bici Naciye,
Rahat döşek serdim ben,
Gülüyordu Naciye.
*
Doyurdukça doyurdum,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Nakaratın gölgesi,
Her defasında, aynı yokuşu tırmanıp, nefessiz kalan o ruh,
Bitirilmemiş şiirlerin, son dizesinde eksik kalan, o tek kelimeyle,
Bir labirentin merkezinde, dönüp duran arayış gibi,
Yorucu veya vazgeçilmez..
Suskunluğun felsefesini ezberlemiş, boş odalara rağmen,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Varıp varıp da, biter hemencecik,
Kimi taşlar, dev boyu,
Kimisi küçücük, minicik,
Bin bir çeşit renk ile,
Bir nakış sarayı olur dünya.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yaban parmaklar, gezinir cananın bağrında,
Soluğu zehir saçan, çakal sırıtışında.
Isınırız isli puslu avuçlarımızla,
Bir dilim somuna, lekelenir yar dediğin.
Bir sarsıntıda, enkazda duman olur,
Sürüklenir çamurda, hani kavi sandığın.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sana bayılmadığımı zannediyorsan,
Hakikatte sen, benim dünyamsın,
Sen benim, duruş biçimimsin,
Can özüm, sen benim eksik yanımsın.
*
Hayır, şunların tamamı uydurma, sen de rüyasın.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Nasıl
----bakarsanız
--------dünyaya,
O
----şekilde
--------görürsünüz

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Acı
----acı
--------gülümsüyorsa
------------dudaklarım,
Belli
----bir

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Nasıl bir kurguyum hayalinde?
Mürekkebi tükenmiş, bir divit ucu...
Okunmadan rafa kaldırılmış, cildi solgun bir taslak...
*
Henüz matbaa kokusu sinmemiş,
Kayıp bir heceyim...

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zihnimde canlanır, zümrüt dağları,
Sihirle örülmüş, zaman ağları,
Ejderha sırtında, altın çağları,
O masal evreni, nasıl düşledim?
*
Asayla, tılsımla, umut ekerdik,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gamımın yoldaşı, ey kıymetli validem benim,
Senden yoksun bu acı dünyaya, nasıl dayanırım.
Rızanı ver, bağışla beni, affet validem benim,
Sana olan borcumu, nasıl öderim ben validem...
*
İhtiyacım var lütfuna, senin yumuşak sevgine,

Devamını Oku