Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Ninni
----olsaydı
--------ağıtlar,
------------çığlıklar
----------------fısıltı,
Düşünmeden

Hududa dayanmış, aklı uçmuş aşıklar misali,
Yorgun, lakin neşesiz,
Buz kesmiş havada, uyuyan kediler gibi,
Can çekişirken, umudunu yitirmiş,
Karlar altında, ürkek papatyalar gibi,
Hayat vermeyi bekleyen,

Mızrabım dokunur, gergin kirişe,
Bir ocak sönerken, ruh göçer gider.
Dökülür ezgiler, o kanlı dişe,
Kartallar çığrışır, analar keder.
*
Töresine karşı gelmenin, hazzı,

Bilirsin, çabuk çökerdi duman,
Bilirsin, rüzgâr eserdi derinden,
Hani, seferden göçten gelirken,
Mumlar parlardı hanelerde,
Paslanmıştı o kör düğüm de.
*

Hızla
----yürü
--------sen
------------önden,
Ya
----da

Tufan geçti,
----Nuh değil,
Yavaş yavaş,
----bedenimden,
Geçip gitti,
----ruhum bedenimden,

Yâ bahtı nurani melek!
Teşrif et bezme, ferahlat ruhları heman!
Barınmasın sinende elemden zerre, ne de hicran!
Nefes vadesi tükenip, gitmeden destinden,
Arayıp eriş, şarab-ı aşkı lütfeden o canan!
*

Ay misali parladın, Anadolu toprağına,
Alkışlar, maniler, methiyeler, yetersiz şanına,
Gayretinle, kök saldın kulların özüne,
Bu diyarlar, nurlu çağını buluyor sayende.
*
Bambaşka töreler yeşerttin, vatan namına,

Sarıyı turuncuya kattım, gümüşe narı
Her biri, kenara atılmış birer kayıptı
Şimdi devasa bir bütün yaptım;
Hatıraların, ümitlerin biriktiği.
*
Dört ayrı halatı, bağlayıp ucuna,

Baktım hemen,
----ona,
Yanınca,
----çakmak,
Gözlerindeki,
----ışıltıyı,