Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Bocalasalar da övgüde,
----aslan olun dedim ben onlara,
Uluyamasalar da,
----kurt olun dedim ben onlara,
Karanlık yollarda kayboldu biri,
----melez oldu bir diğeri,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kucakladım o,
----büyülü suları,
Salıverdim gökyüzüne,
----içimdeki acıları,
Şaha kalktı artık,
----mutluluk atım,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yanımızdaki cisminle o,
Gezginisin ufukların,
Pırıltısında dal ve ırmağın,
Büyülüyorsun nazarlarımızı.
*
Irak fikirlerimizin,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zamanın fırtınası, kopar aklımızda,
Tutuklu kaldığım, her bir yerde,
Başımı koyduğum, her bir omuzda,
Demir almış, gönlüm gözlerinde...
Bırakıp gitme, aşkım beni...
Bırakıp gitme, rüzgarıma,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Öyle uzun geldi ki bana,
Dün göz göze, verdiğimiz mola.
Bir asır sürse, seyrederdim seni.
Aslında alışkanlığın değildir bilirim.
Çokça gözükmezsin sen.
Sessizliğin bile, yeter çoğu zaman bana.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kapıdan giren, o kara haber,
Ruhumu sıkan, o soğuk keder,
Borçlu kılan kağıt, ömrü heder.
*
Düzenin kurduğu, tuzak çetin,
Kanunu yazılmış, bu zilletin,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Sevinçle bezensin,
----seni yetiştiren
--------öğretmenin kalbi,
------------ebedi ışıkla
----------------aydınlansın gönlü,
Gel, dinle bu çağrıyı,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Lafım bizzat şahsına, çay ocağı sakini, duy beni Cabbar,
Ayağını denk al, keserim nefesini, ensende patlar şamar,
İçemezsin bir yudum su, kurur bedenindeki o damar,
Şükret Yaradan bir, aynı kıbleye döneriz, yoksa sonun nar.
*
Sana yar olmaz periler, sana düşen ancak zifiri karanlık,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dokumacılık yapardı, çarşıdaki dükkanında,
Emek veriyordu, atadan kalma o yerde.
Dükkanına gelen, her bir müşteriye,
Giysiler sunuyordu, yünden dokunmuş.
*
Uzun yıllar çalıştı, büyük çabalarla,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Koklanır
----ve
--------solunurken,
------------is,
----------------kir,
--------------------asit

Devamını Oku