Sözcüklerden ördüm gökkuşağını,
Sevgisiyle sardım, bütün dünyayı,
Hiç almadım, insanların ahını,
Ben çizdim bu resmi, elimde değil.
*
Renkler serdim, gökyüzünün alnına,
Şu karanlık alemin, bitmeyen kışlarında,
Kederler duman gibi, çökse de başucuna,
Tükenmiş şu ruhuna, gölgeler değse bile,
Yine sensin, ışığı getiren bu cihana,
Zorluklar kuşatsa da, yıkılmaz o dağ gibi,
Metanetle beklersin, varırsın sükununa.
Ufuktan doğacak, parlak bir sabah,
Bitecek, çekilen onca dert ve ah,
Karanlık örtüsü, kalkar üstünden,
Gönüle dolacak, huzurla ferah.
*
Bozkırın bağrında, rüzgar esecek,
Aydınlık çağlarda, yanıma gel sen,
Solmayan gülleri, dalından al sen,
Rengarenk kırlarda, ebedi kal sen,
Sessizlik ruhumu, vurdun derinden.
*
Hasretin rüzgarı, esip duruyor,
Gel sarıl, gel yarenim,
Sevgi ek sen ufukta,
Işık saç sen yüzlere,
Gönlümde coşar sevinç,
Kalbe şefkat doldurup,
Aşkı anlat bitmesin,
Seçip sevgiliyi,
----çalardı kafiyeyi,
--------davulcu,
Aşık olunca
----çalardı prelüdü,
--------zurnacı,
Karşılaştım yine,
----mutsuzluğun darağacıyla,
İşkence dolu saatler,
----zamanda,
Umut olsun,
----mavi aşklara,
Kaldırım kenarı, muz kabuğu,
Anlatsana, aklımdan uçtun mu.
Gör bak hala aynı sahne, aynı devran.
O sakar, ben hiç düzelmedim inan.
Şaşkın sen, sen tarafından çekildiğinden beri,
Mosmordur diz kapaklarım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!