Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Yeşil yamaçların, nazlı ceylanı,
Kalbini hüzüne, esir eyleme,
Şenlendir neşenle, koca cihanı,
Sakın kederlenip, bir söz söyleme.
*
Semada parlayan, aydan ışıksın,

Hayalini aklımdan çıkarsam, nazlı yarim,
Bağrım kavrulur, derinlerde dikenler batar,
Kifayet etmez, ılık nefesini solumakla,
Özlemle arınsın göğsüm, sineye sar.
*
Sayısız arzunun, izinden koştun meleğim,

Hayallerle süsleyip, sevda denen masalı,
Yaraladın derinden, o masum sevdalıyı.
Eşsiz diye sunarken, o kırık duygunu sen,
Yalan yeminlerinle, kandırdın hep alayı.
*
Asırlardan süzülen, bir nefesmiş niyetin,

Ateşte
----yanmaz
--------artık
------------yüreğim,
Sıkışıp
----kaldım,

Serbest bırakılmamı,
----istedim ardından,
Duy beni, gör beni,
----bulmalıyım kendimi,
Ben miyim görünen,
----kimin ruhu bu kaybolan?

Şimdilerde ne anlatmalı,
Düşündüm de,
Siz batılı,
Olamazsınız,
Siz oldum diyene dek,
Onlar buralı olurdu çoktan,

Tutardı nöbeti,
----geceleri kulede,
Lale'de, Ayşe'de, Fatma'da,
----yoktu gözleri,
Çanakkale'de,
----Mart'ın on sekizinde,

Neden?
Elbette ki;
Gerçek acıttığında, sığınılan yerdir..
Sözler zehir olur,
Dökülür paslı dillerden...
*

Tükenmez kelimelerim,
Anlatırım durmadan.
Niçin hiç sormazsın,
Sebebini suskunluğun?
*
Eksilmez asla,

Ne kadar tatlı gülüyor,
----yükselip göklere,
Çalan kahraman,
----göklerden narı,
Kimse bilmesin,
----şanını, şöhretini,