Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Yine sıfırdan başladı, her şey,
Gelişi, anlamsızlığın müjdecisiydi,
Anlaşılmayacağını bilerek dinlemek,
İki ses tonundan ibaretti,
O gidecekti,
Ve anlam bitecekti,

Boşluğun içinde geziniyorum,
Sanki rüzgarın taşıdığı, bir kum tanesi,
Bir o yana, bir bu yana savrulup,
Durmadan, bir girdabın içinde dönüyorum.
*
Düşüncelerim bir bulut gibi,

Geçmişi umurunda değil, bugün kimsenin,
Basit bir boşluğa, yarını planlayanın.
*
Kim koydu ki bu kuralı ve bizi bağladı?
Vaktin değişen doğası,
Mor renkten, griye döndü.

Git diyebilmek
----için,
Söylüyorsan
----bütün yalanları,
Gösterip
----tüm yaşadıklarını,

Gideceksen
----gitme dedim sana,
Bilmez misin,
----her ayrılık bir yara?
Dünya döner,
----devam eder hayat da,

Yaza
----çevirmeye,
--------kararlıyım
------------kışımı,
Dik
----tuttum,

Nedir
----onda
--------gördüğün
------------farklılık,
----------------o cinsin
--------------------özgüveninde

Gitti tüm kafileler, menzilleri puslu;
Avuçlarımda yalnızca, rüzgâr gülü tozlu.
*
Senin unuttuğun o, eski atlası, buldum dün gece,
Yitip bir düşlemde, belirdim bir başka hülyada.
*

Fısıldıyorum gizemleri,
Yapraklara,
Toprağa,
Nehirlere,
Yalnız akşamlarda dolunaya,
Fısıldıyorum gizemleri.

Gizemli ayaklar
----aldı yerini
--------gecede,
Şehir meyhanelerinin
----uyuşturulmuş
--------genç gözdelerinde,