Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Meydan yeri, bomboş kalsa bedava,
Eksik pulu, çürük mala katarlar,
Altın tasta, şerbet sunsan o dava,
Bedel biçip, hurda niyet satarlar.
*
Garip gurebaya, çalım satarak,

Mızrabım dokunur, gergin kirişe,
Bir ocak sönerken, ruh göçer gider.
Dökülür ezgiler, o kanlı dişe,
Kartallar çığrışır, analar keder.
*
Töresine karşı gelmenin, hazzı,

Bilirsin, çabuk çökerdi duman,
Bilirsin, rüzgâr eserdi derinden,
Hani, seferden göçten gelirken,
Mumlar parlardı hanelerde,
Paslanmıştı o kör düğüm de.
*

Hızla
----yürü
--------sen
------------önden,
Ya
----da

Tufan geçti,
----Nuh değil,
Yavaş yavaş,
----bedenimden,
Geçip gitti,
----ruhum bedenimden,

Şafak serin,
Gök ağlıyor,
Issız ıssız,
Kötü vakit.
*
Keder dertle,

Yâ bahtı nurani melek!
Teşrif et bezme, ferahlat ruhları heman!
Barınmasın sinende elemden zerre, ne de hicran!
Nefes vadesi tükenip, gitmeden destinden,
Arayıp eriş, şarab-ı aşkı lütfeden o canan!
*

Ay misali parladın, Anadolu toprağına,
Alkışlar, maniler, methiyeler, yetersiz şanına,
Gayretinle, kök saldın kulların özüne,
Bu diyarlar, nurlu çağını buluyor sayende.
*
Bambaşka töreler yeşerttin, vatan namına,

Sarıyı turuncuya kattım, gümüşe narı
Her biri, kenara atılmış birer kayıptı
Şimdi devasa bir bütün yaptım;
Hatıraların, ümitlerin biriktiği.
*
Dört ayrı halatı, bağlayıp ucuna,

Şu dehlizi, büsbütün daraltmalı,
Deryaları, dipten kaynatmalı,
O ölü canları diriltmeli.
*
Heyhat ki, rehberimiz şaştı hey!
Solmayacak nûrumuz, söndü hey!