Nurani Melek Şiiri - Kasım Kobakçı

Yâ bahtı nurani melek!
Teşrif et bezme, ferahlat ruhları heman!
Barınmasın sinende elemden zerre, ne de hicran!
Nefes vadesi tükenip, gitmeden destinden,
Arayıp eriş, şarab-ı aşkı lütfeden o canan!
*
Yâ bahtı nurani melek!
Harap hanelerde otağını donat, eyle mamur!
Gaddarın çehresinde, serazat serviler misali dikil!
Hükmün geçmiyorsa şayet, feleğin çarkına,
Şahsi isteklerine, iradeden sağlam kilit tak!
*
Yâ bahtı nurani melek!
Sümbül der, misk-i amber rayihasını rüzgara saç!
Ayıplayacaksan şayet, şahsi noksanına gedik aç!
Ahbap kılarsan zatına, kelamı leziz, özü sadıkları,
Bedeni terk etmedikçe ruhun, erişmez semtine hiçbir kıraç!