Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Kimine özelliktir, anlatım,
Kimine biçimdir, dilsel anlatım,
Kimisi süsler sözünü, ister edebi kalmak,
Caydırmaz onları, yenilik ile sıyrılmak.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Dur öylece, seyret âlemi,
Neşe saçarım, tüm güne.
Aşkı arzuladığını mı düşünüyorsun,
Gülen şu çehremde?
Tamam, sun payımı,
Yaşam misali, özlediğim ana.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Bütün kabahatim, sana bağlanmaktı,
Bunun bedeli, küle dönmekmiş meğer,
Sadece, şimdiki zamanda değil,
Sonsuzlukta da, sızlamakmış kaderim.
*
Ben seni, baş tacı ettikçe,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Korkma sen, benzer defnim yokluğuna,
Benzer gülüm, yaşamın güzel bir anıya,
Bir dize gibi kalsaydım, uçarı aklında,
Ömrüm sana benzerdi, ya da bir kurbana.
*
Benzerdi belki, her şey bir hayale,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yıllardır bir yerlerde bekleyenin,
Hiç durmadan ileriye gidenin,
Umutlanıp yere, göğe bakanın,
Anlamını anlıyor insan, bilin...
*
Yorgun bedenle azık arayanın,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Anneciğim,
Bir sevdadan döndüm, kalbimi çürüterek bitiren.
Şimdi bundandır, kıyafetimin eskiliği.
Pek fazla kapılırdı o fırtınaya! Afet umardı her zaman.
*
Şimdi bundandır, bakışımdaki buğu.

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Annem gittiğinde,
Eski radyoda, Âşık Kerem çalıyordu,
Mutfak masasındaki, o bardak,
İçindeki suyla, öylece donakaldı.
*
Avluda, derin bir sessizlik,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Yakıp bir sigara,
----annenden gizlice,
Söndürmüştün ışıkları,
----ilk defasında sen,
Hiç vermemiştin oysa,
----bunlardan bana sen,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Güneş doğar ışıkla,
Toprakta can var mıdır?
Ulu orman aşkına,
Bu kadar sır olur mu?
*
Ayrıldım şehirlerden,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Zifiri vakitlerde, ansızın koptu afet,
Sokaklara döküldük, mahşeri andıran an,
Dehşet kapladı yurdu, göğe yükseldi figan,
Uykudan fırlayanlar, Haktan diledi medet.
*
Kararır Ege boyu, lacivert enginlerde,

Devamını Oku