Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı

Zalimi, zulmü bitmeyen,
Feryadı, hiç işitmeyen.
Gözyaşlarını silmeyen,
Hayat, acı bir sahnedir.
*
Kibirle, yüksekten bakan,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Aynı bahçeden çıkar, gonca da diken de,
Çiçekleri koklayan insanlar da,
Uzak durmaya uğraşırlar dikenden.
Yok mudur bunun bir izahı?
Anlaşılırdır elbet, idraksize zaten.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Gönül denen handa, duran halaycı,
Ezelden ezeldir, çektiği sancı,
Ne yâri vardır, ne orada hancı,
Yalnız gezen aşığı, dert dağlıyor.
*
Gece uzadıkça, artar kederi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Meydana atılıp, yumruk yemişler,
Gözleri morarıp, yere düşmüşler,
Kaşları yarılıp, kana girmişler,
Varın şu, talihsiz cana acıyın.
*
Sopayı, kafaya sertçe vurdular,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Ağladık,
Bağlandık,
Sarsıldık,
O kaçtı,
Biz sustuk,
Kısıldık,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kaç yazdır açtı güller,
Oysa şimdi, bir tezatlık içinde olsam da,
Artık uslu bir rüzgar olsam da, ne anlamı var?
Her zaman sevmişimdir, yağmurların getirdiği kokuyu.
*
Güzleri kalır, ıssız yollarda gezer,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kudret
----verdi
--------Tanrı
------------sana,
----------------yönetmen
--------------------için,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

İçten isteyip, kavuşamadım.
Beni sana, adak eylediler.
Sırtına kolum dolayamadım,
Beni sana, adak eylediler.
*
Kirlendi, sevgimin elbisesi,

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Geçti artık, gamlı dünü.
Gördük parlayan bugünü.
Devlet giydi, yeni tünü.
Millet duydu, kutlu ünü.
Tahta çıktı, adalet hani.
*

Devamını Oku
Kasım Kobakçı

Kaybolmuş bir ruh, karanlığın derinliklerinde,
Lanetlenmiş göz kamaştıran zenginliğiyle,
Eziliyor, insafsız bir dünyanın sahte tacı altında.
*
Sonu belli bir öykü, doğumu anlamsız,
Taş kesilen bir kalp, kutsal mekanlarda dahi,

Devamını Oku