Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Gerçekçi ve derin,
----bir yudum herkesten,
Değil mi ki içilecek bu,
----benimle senin için,
Bir kez daha seslenir,
----ayrılık saati yandan,

Bu dem, yine ruhum bir yudum vuslat arar,
Bir yudum vuslat, bu yorgun bedene ne hoş düşerdi,
Ne çok yanmışım bu dem,
Köz bitti, ben ondan deva beklerim.
O denli bıkmışım ki dünyadan,
Vuslatı bal niyetine içecek kadar.

Bir zihin dolusu fikir.
Parça parça bilgi,
Bir avuç cesaret.
Bir damla duyarlılık.
Koy hepsini bir varlığa.
Geceden sabaha dek, ruhunda dinlendir.

Kış akşamı ayazı vurdu,
Şaşkın ördek misali döndüm,
Ceketimde saklı tütünüm,
Durağımda o koca devim.
*
Boş bahane gölgesinde ben,

Zamanın, en ıssız yeridir durağın,
Asla dinmeyecek, o saf sesine tutkumuz.
Bir fenersin, boşluğa parıltınla,
Açılır bahtımız, ışıldar anımız şavkınla.
*
Bir uyanış habercisidir, duyulduğun her saniye,

Bütün noksanlara inat,
Yarım cümlelerin, ıssız duraklarında,
Çaresizce,
Direniyorum,
Karanlık üstüme, çökse de.
*

Öylece yavaş yavaş,
----sallayıp başımı,
--------ve dedim pekiyi,
Yanılır yürekler,
----karıştırırlarsa,
--------ibadetle sevgiyi,

Buz tutmuş göllerin, kör kıyısında,
Toz ve kül kaplamış, boş ovalarda,
Tükenmez bir zehir gibi, o anlar,
Keder ve hüzünle geçen, zamanlar,
Ağır bir sis gibi, indi ruhlara,
Zehir gibi aktı, kara bahtıma.

Ne
----zaman
--------başka
------------bir
----------------çiçek
--------------------düşlesem,

Yuvamızın nuru,
Şefkatli bir yürek,
O sarar herkesi,
Yalnız bırakmaz hiç.
*
Karanlığı boğar,