Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Harladı közü o bakışlar,
Milletin sessiz duruşları,
Zorbanın paslı kılıcıyla.
*
Bağrı yanık o babaların,
Duyulan haklı isyanıyla,

Güvenin dostlar, elbet bitecek bu zor devran,
İçinde gam gizleyen, o çileli analar,
Güneş gibi parlayan, nesiller verecekler.
*
Bedeli ödenecek, yapılan haksızlığın,
Ruhumuzu dağlayan, o derin sızıların,

Gizemlidir parıltısı iksirin,
Dehşeti getirir bazen, kül zerresi,
Biraz umuttur, ara sıra.
Tuhaf fısıltılar döner dumanında,
Sessizce okunan, o sert hecelerinde.
*

Zor günlerimde,
Hep seni düşündüm.
Duygularım seni buldu,
Sessiz anlarda.
*
Beklemiyordum, bir ışık yakacağını,

Zorlu bir kabuğun ardında,
Saklı cennetim,
Narım.
*
İçimdeki bin bir parça,
Tek bir yürek,

Sererler harmana, taze mahsulü,
Savurur rüzgârlar, tozu ve külü,
Ayırır dikenden, kırmızı gülü,
Elekten geçecek, bu zorlu seçki.
*
Topladın beyhude, sönük taşları,

Zorlu bir sınavdır,
----aşmak bencilliği,
Kur'an'la çatlar,
----merhamet tohumu,
Dil bilmezken bile,
----hafız olur çocuklar,

Zor zamanlarda, tanıştığım bir kız,
İşin aslı, bana gönül vermişti,
Gözleri masum ama kalbi kırıktı.
Sen vurdumduymazsın, duyarsızsın,
Diye sitem etti.
Allah seni ıslah etsin,

Derinliklerinde boğuluyorum,
----zümrüt yeşili göletlerin,
Derinliklerinde varım,
----zümrüt yeşili göletlerin,
Vedasını ederken,
----parçalanmış güneş,

Şafak vakti şu yerler pek ayaz, hem kapkara,
Kahkahalar yeşerttim, yalnızlığın ufkuna,
Ayın solgun yüzünde, titreyen rüzgarlarda,
Buzdan kaleler diktim, bembeyaz, pürüzsüzce,
Dağıldı tüm düşlerim, tıpkı rüzgarın hızı,
Solmuş dallar sakladım, kış kapıya varmasın,