Kasım Kobakçı Şiirleri - Şair Kasım Kobakçı

Gözleriyle
----aynı
--------renkteki,
------------bal
----------------rengi
--------------------tüyleri,

Etiyopya'da,
Binlerce mil uzakta, bir evlat,
Adı Eyoel,
Sen Cemalsin,
Bu Eyoel.
*

İp boynumda, ağır aksak bir ilmek,
----son demde, ecelin gölgesi düşerken,
Bu kemik, ne yaman bir tuzak,
----titreyince hatıranla, belirdi hayalin,
Bu gelişin, ne anlamsız bu akın,
----tam da son perdede, seni tam unutmuşken,

Gümüş
----bir sürahiydi,
--------o en son
------------kırdığımız,
Açıktı
----pencere,

Göçünce bedenden,
----nihayet ruh,
Üstlenmedi kimse,
----sorumluluğu, vebali,
Kendilerindeydi çünkü,
----tanrısal özleri,

Kuytu köşelerde, sessiz ufuklara daldım,
Ruhuma fısıldayıp, yepyeni nefes aldım,
Asla boyun eğmeyip, gönlümü aşka saldım,
Dünya zorludur, lakin neşe coşup taşacak.
*
Ruhum paramparça, hüzünlerle hapsoldum,

Gizli kuytular köşesinde,
Örtünün saklı tarafında,
Açığı bulmak hevesim de,
Düşünüp yolu hesaplasam,
Yüreğe sırlar fısıldasam,
Yıpransam ve de yorulmasam,

Hem
----yalancı
--------hem
------------de
----------------şarlatan,
Bilinir

Kuzgun kuzgun, tuhaf bir ruhtu,
Kuzgun kuzgun, eski dostumdu.
*
Geçmişten hangi rüzgâr getirdi, bilinmezdi.
*
Kuzgun kuzgun, tuhaf bir ruhtu,

Tenim buz kesmişken,
Titrek anlardayım Elara...
Çamurlu patikalarda yürürken,
Bastığım her noktada, seller akıyor gibiydi.
*
Gecenin karalığına bakarken,