Tebessümün kararmasın, kalkan diktim ulu kıştan,
İlmek ilmek motif ördüm, nakış işler gibi sundum,
Hüznün bedeni sarmasın, siper oydum sert yokuştan,
İplik iplik kilim serdim, alev gibi orda dondum,
Yol yordam aklıma sığmaz, bülbül olup şakıdım ben,
İşlenmemiş kara taştım, elmas olup parladım ben.
Elem dolu bu öykü...
Nehirlerinde, nice kılıçlar bilenmiş...
Nice rüzgarlar esmiş...
Serin rüzgar karşısı, öğlen güneşi batarken, denizde yakamoz...
Ve ben, hayaller kurardım...
Üstümde, ince bir ceket...
Bir dönemler, yonttular ömrümü,
Sızılar, etimde katılaştı.
Çarptı o an, sert poyrazın tokadı,
Bir de, tükenen hevesler..
Eskitti sevinci, inince o ağır balyoz..
Nasır tutmuş avcumu...
Herkesi
----saf
--------ve
------------aptal
----------------sanmasın
--------------------çapkınlar,
Fani hevesleri, koparmak lazım,
Zihni kuruntudan, kurtarmak lazım,
Bedeni zikirle, uyarmak lazım,
Yüce ufuklara, yönelmek elzem.
*
Mavi semalara, kanat açmalı,
Her devirde, tutarsın memleketi soyanı,
Küresel tüccarla, kurarsın sömürgeci düzeni,
Hem koyuna, dur dedin,
Hem kurda, kap dedin,
O kara kış, tam kıtlık seneleri öncesi,
Hem çiftçiyi ezdirdin, hem de esnafı,
Bir gayretin izleri,
emeğin ürününde,
Kalabalık nefesinde,
ülkemin çoğalan halkında.
Coşkun nehirler,
insan sellerinde,
Kararıyor ömür,
----yitmekte ışık,
--------yavaş yavaş,
------------adım adım,
Eridi gençlik,
----yaşlandı ömür,
İki paslı menteşe gibiyiz, şu aralıkta,
Bahtında köz saklayan, firarileriz aslında,
Kimin payına düşerse kül olmak, koşacaktır çıkışa,
Koridorda duman savuran, o deli rüzgarız biz.
*
Eğer daralırsa göğsün, yorulursan nefes almakta,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!