Açtı Güller Şiiri - Kasım Kobakçı

Kaç yazdır açtı güller,
Oysa şimdi, bir tezatlık içinde olsam da,
Artık uslu bir rüzgar olsam da, ne anlamı var?
Her zaman sevmişimdir, yağmurların getirdiği kokuyu.
*
Güzleri kalır, ıssız yollarda gezer,
Değersiz anıları biriktirir,
Sessizce bir fısıltı deriz ona.
*
Bol kesim, dar pantolonlar,
Gelenekten, kına sürülmüş eller,
Bırak görsünler, nasıl yaşanır.
*
Çıktın güneş batarken,
Bu kez kime küstün?
Sona erdi telaşın,
Sonra kime güldün?
*
Ey kentin uğuldayan sesi,
Gecenin parlayan yıldızı,
Nerede bükülüp, yabancı oldun?
*
Sürükleyicidir kışlar,
Kaygılı bekleyişi sustururlar,
Bekleyişten vazgeçen,
Her eski tanıdık kadar soğuktur,
Bakarsan bekleyişin gücüne, yiter tahammülün,
Sahte umudun ucu, korkuya döner ansızın.
*
Şehir içinde bir çığlık,
Unutulur orada tebessümler,
Bir enkaz haline gelip,
Yanında da bir sessizlik.