Kara Çocuk 3 Şiirleri - Şair Kara Çocuk 3

Mecnûn olup her sevdâya düştüm, dîvâne oldum,
Bilmem ki niçün cânıma bunca mihnet doldu?

Cismin hevâsı bir serâb, gönül gamdan harâb,
Vâdî-i hicrânda aşk, âh ile bir cânân buldu.

Bugünler zor, sabırla sınanan günler,
Gözlerimde özlemin, dilimde isimler.
Ama inan, bir gün yan yana geldiğimizde,
“Hatırlıyor musun?” diye başlayacak cümleler.

Her şiirimde gizli bir yol var sana,

Özlüyorum…
Bu kelimeyi kimseye söyleyemedim.
Dilimde küle dönüyor,
kalbimde karanlık bir rüzgâr gibi dolaşıyor.
Nereye dönsem, gölgem senden bir parça taşıyor sanki;
ne yana baksam, hatıranın gözü üzerimde.

Süleymaniye’nin göğsünde bir dua tuttum,
Minareler göğe değil, içime yükseldi.
Boğazdan esen rüzgâr, senin adını getirdi,
Her dalga bir selam, her martı bir umut gibi.

“Allah’a ısmarladık,” dedin,

Kalbimin her atışı gençliğimin ateşiyle karışıyor,
Nurullah Genç’in dizelerindeki o derinlik gibi bir his kaplıyor içimi.
Sana Dolunay diyorum — belki de Nur’un ta kendisisin;
bir gülüşünle çocukça bir heyecan,
bakışlarında ise sonsuz bir huzur saklı.

Yine bir akşamüstü — belki de çoktan gece,
Kapanmaya direnen gözlerimde nöbet tutar hasretin.
Ah bu hasret...
Amansız bir beyhude gibi siner gölgelere,
Göğsümde bağdaş kurmuş bir kor;
Ne kül olmaya razı, ne sönmeye.

Gönlümde nur var, adı Hakk’ın sesi,
Her nefesim zikre döner, her anı tecelli.
Ben yokum derken ben, yokluğumda parlar varlık,
Fena perdesi aralanır, baki kalan yalnız O’nun nurudur.

Kalbim meydan oldu, aşkınla titrer sessiz,

Kapı çalındı; sarı lamba titredi.
Baristanın sesi “orta kavrum” dediğinde
kalbimdeki gece biraz açıldı.
Köpüğün üzerine ince bir yol çizdim;
adına çıkan en kısa güzergâh yine kahve kokusu oldu.

Biliyorum...
Teninde gezinen o ince sızı, bir zemheri ayazı değildir.
O sızı, toprağın bağrına düşen cemre gibidir; müjdecidir.
Sen, dünyalık heveslerden soyunmuş, yüzünü güneşe dönmüşsün.
"Hediye istemem, vuslat şart değil" diyorsun ya hani...
Aşkı, omuzlarında bir yük değil, kalbinde bir şifa gibi taşıyorsun.

​1.
Gönül mülkünde sâbitiz, sükût-ı yâr fersâhtır,
Vefâ ehli olan dilde, vakar-ı aşk bir şâhtır.
​2.
Gözüm yumdum cihânın varına, sâdece bir nûra,
Ki bu tek bir teveccüh, bin cihâna bedel-i câhtır.