Kağıttan Turna Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Ben hayatın rüzgârında savrulup dururken öğrendim tutunmayı,
Kendi içimde bin defa kırılarak, ama asla pes etmeyerek…
Ellerimle katladığım her kağıttan turnaya bir dua fısıldadım geceye;
Her büklümünde bir sabır, her kanadında bir umut sakladım.
Göğe saldığım o turnalar gitti, bana ömrümün en büyük mucizesini getirdi…
Hayatımın kadını, dualarımın yaşayan karşılığı…
Sen çıkıp geldin ve bu yorgun adamın kimsesizliğine son verdin.
Dünyanın fırtınası kapımızı çalarken,
Senin göğsüne sığınmak, bütün kederleri dışarıda bırakmak oldu.
Gözlerinin içine baktığımda anladım ki;
Benim ömrümce aradığım huzur, senin yüreğinin tam ortasıymış.
Sen sadece sevgilim değil, bu çetin yoldaki can yoldaşımsın.
Gülüşünle evime bereket, bakışınla içime bahar oldun.
Birlikte yürüdüğümüz her adımda, aşılması imkânsız dağlar düzleşti;
Omuz omuza verdiğimiz her anda, yüküm hafifledi, ruhum güç buldu.
Şimdi o kağıttan turnalar gökyüzünde değil, bizim çatımızın altında kanat çırpıyor.
Rabbimden tek dileğimdir:
Senin ellerini benim ellerimden, senin huzurunu benim evimden bir an bile eksik etmesin.
Son nefesime kadar, ilk günkü hürmetle, ilk günkü aşkla…
İyi ki benim can yoldaşımsın, iyi ki benim dünyamsın…