Kadınım Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Gözlerinin sularına sığınır gecenin bütün yorgunluğu,
Gülüşün ki, bir şehrin karanlığını tek başına söküp alan güneş.
Senden önce nasıl yaşanmış, nasıl taşınmış bu göğüsteki yürek,
İnan hiç bilmiyorum; sanki ömrüm seninle başladı, seninle aldı nefes.
Dünyanın bütün gürültüsü kalır kapının dışında,
Sen elimi tuttuğunda durur zaman, yavaşlar zamanın akışı usul usul.
Bir ev gibi, bir sığınak gibi sarar varlığın ruhumu,
Sen benim bu fani alemdeki en huzurlu limanım, en saklı Cennetimsin.
Ellerin ki, ömrümün en zarif, en dokunulası duası,
Hangi dizeden geçsen oraya bahar gelir, çiçek açar kuru dallar.
Sadece bir sevgili değil, geceme ışık, gündüzüme ömürsün sen;
Adının geçtiği her cümle daha değerli, daha derinleşir dünyamda.
Ne kadar yol yürüsek yan yana, hep eksik kalır sana olan özlemim,
Gözlerine her baktığımda yeniden sevdalanırım o ilk günkü acemilikle.
Yüzündeki her çizgiye, sesindeki her tona adanmış bir ömrüm var artık.
Dünya ne kadar değişirse değişsin, ne kadar soğursa soğusun etraf,
Ben senin o sıcak, o dupduru sevgine sarılıp ısınacağım.
Senden başkasına kapatılmış, seninle mühürlenmiştir bu gönül kapısı.
İyi ki geçtin hayatımdan, iyi ki geldin tam ortasına yüreğimin...
Ömrümün geri kalanı, ruhumun neşesi, gözlerimin aydınlığı;
Sen benim dünüm, bugünüm ve sonsuza dek sürecek tek sevdamsın, kadınım