Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

Kağan İşçen

göğe dalbudak salmışım düşlerimle aşkı
bakışların yerçekimi ben sana yapışkan
mevsimler eskitir yenilerdik hüzünleri tevazusuz
yaramazdık afacan iki serçe süprüntüsü
sevmezdik bu kadar birbirimizi göğü ev bilmeseydik
hadi diyorum yelkenler fora aşkım tüm evrene açılalım

Devamını Oku
Kağan İşçen

şafakta sur borusu kalk sevdalara bilen der gibi
ilençli türkülere verdim yüzümü ferhat gönenci
masallardan aşırdığım sonu iyi biten sergüzeştim sen

Devamını Oku
Kağan İşçen

öfkesi dinsin kıyımlarımızın
uzatmadan hiçbir sözü
susmayı paylaşalım
zaman dindirir bu baharın sancısını
üzülme meleğim
ben her halimle ve her anımla

Devamını Oku
Kağan İşçen

ay efsunlu bir silgi gibi
dalaşırken özlemimle
kendimi unuturum
özlemim öksüz kalır...

yağmurlarla dalaşırken öfkem

Devamını Oku
Kağan İşçen

dudağının kıyısı şirin çiçekçi dükkanı
kimseye yazılmamalı şiir
hayat zaten kafiye hece anlamı çoğul
dağınık kış günleri yıkanırım ancak olmayışınla
öğlen olursun güneşli istanbul günleri
rıhtımda rahat bırakmaz martılar

Devamını Oku
Kağan İşçen

akin sıcakları bıraktı çocuklar
çoğunlukla anısı kırılgan tatlı yeşilli
yaklaşanı bilememektir hayatın ta kendisi
sonuçta erken çöken kışın üşütmesidir
ve nedense her öykü hep son öykü...

Devamını Oku
Kağan İşçen

öğle rengi ben
ayrılık anlayışlı
herşeyim onun

Devamını Oku
Kağan İşçen

I.

havalar çok soğurdu
gördüğün her dal
kahvenin griye dönüşü
eski zamanları bile düşlemeye üşenirdin

Devamını Oku
Kağan İşçen

dışarda damlalar siyah
sokak lambaları ılıtır mı ki içimi
ya bi film izlemişimdir
ya da lafa dalmışımdır arkadaşlarımla
dünyayı yıkıp kurmuşuzdur yeniden

Devamını Oku
Kağan İşçen

ada çayı kokardı göğüslerin
azı dişlerini geçirince o ürperti
çaydanlığın sesine uyanmak
sevdirirdi kar tokluğunu
bir kağan işçen saçlarının telinde
uykulu kırmızı yüzlü

Devamını Oku