Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

ne diyeceğimi bilemediğim anlarda
şiirler yetişirdi imdadıma:sen güncem...
içi boş sorularla severdim aklını
seni kaybetmekten korkardım
güneşin sanki bir başkasının gibiydi

yazılıda zayıf aşkta haşin ben nasıl saysam ki
nerden başlasam tenefüs aşklarımı kırk katır kırk satır
sıra altlarında ali gel değil müslümden şarkı sözleri
okul seninle anlamlıydı bilsen müfredat dinlemez aşk
müdürün önüne kendimi nasıl atardım senin yerine
ahhh fedakarlıktır aşk be kantine senin için alıştı şu ayaklarım

şarkılarımı tekrar ettim sürgitliğine
gözlerindeki kaçışı anlamlandırmaktım
şarkılarım sende kaldı gözlerin bende
asıl ayrılık
giderken kalan bu iğneli ıssızlıkmış

unuttum harcadım ömrümü ömrüm olduğunu
elma şekeri kız koynu
ben sırasız talebe

ağaçlar sonbahara hazırlanır camlar da aynı sarı
çocuklar toplanırlar okul önlerinde çalarlar bana galebe

sarıldım rüzgarına şekilsiz ifadesiz
kendimi anlamlandıramadım sıska
tuzağına düştüğüm matbuatlarının göğünde
aradım dünyada yerimi
mutlaka ve muhakkaktın ben ama ve fakat
malumatım olsaydı incir çekirdeği hayata

bırak bırakacaksan elimi
elim bende değil o sen
taşra sabahlarına benzer sevişmek
kıt kanaat geçinir bağırmak aşksız
sahile benzer yalnızlık o masum boşlukta
rolünü şaşırmış mecnunum sen şirin istanbul

yıldızlar kaydı lacivert gecede
tutacak dilek bulamadım
sanki çehren bir adım ötede
önce gülümsedim sonra ağladım

bırak bana bırakılmamışlığını
bırakılmışlığımı eleyip ince dokuyayım sık
bak sönmez bir cehennemim var
cennetlerine özentili hiç olmamış kadar ayık

kilit altına aldım kirli çıkınlarımı

bakışlarımı hiç göğe yedirmezsin
yeşil bir gülü sana sunar gibi bakarım hep
bilsen daha ne sabahlar saklıyorum
bir günün ilk anında
bakışlarıma bakışlarını uzay yapmak için...

ışıklarımız eskidi
ayaklarına kapansak zamanın
güleç yaslanmıyor artık sokaklar birbirine
biz sokuluyoruz mutsuzluklarımıza
anılar sığınacak bir ev bulamıyorlar kendilerine
gökte kuşlar nokta nokta hüzün