seni sevdimdi kırsal bir yıpranmışlıkla natürel
uykuyla an beni hayalin olayım yeter bu gerçeğime
'üşümek yoruldu sensizliğe
uzak dağ dumanlarıyla uzlaşık
yalın ala gündoğumlu
ay yok gene bu gece.çok korkardın.çocuk gibi sokulurdun koynuma.'içimde okyanuslar üşüyor 'derdin.'şarkıların bittiği yer sanki aysızlığı gecenin'derdin.
bir ömrü nasıl yedik değil mi? sonu bilinmeyen aşkların peşinde.bir elmanın iki yarısıydık biz.sen derken beni kastederdim anlardın.içiçe iki sevda tohumu.ama bir türlü çiçek açamadık bir tanem.yalnızlıkla besledik yarım kırık bekleyişlerimizi.şarkı olamadık dillerde.olsa olsa denizin sabah serinliği tadında kayıp bir besteyiz aşkım.
'sen herşeyinle dağınıksın 'derdin.aşkların şiirlerin şarkıların herşeyin darmadağın,yoruldum,macerandan çekileceğim 'derdin.
o çok sevdiğin arkadaş filmini izlediğimiz gün bana 'arkadaş olmuyor beni ve kendini unut ayrılığını yaşa yalnızlık ve aşk doğuştan gelir,senin varolma nedenin bu'dedin ve sonbaharla gittin.
artık daha iyi anlıyorum.sen evet sen hayal olmasaydın bu kadar koşamazdım peşinden.aşk yangından geride kalanlarla eskiyi yaratmaya çalışmakmış.gerçek olan bizim maceramız.direnmemiz.yalnızlık aşk ayrılık gerçek.kavuşmak çoğalmak sayfaları hiç yıpranmamış bir şiir defteri kadar samimi olabilir ancak.
aşk aslında çocuk kalmakmış be.hala ağlıyorum kuşlara,sonbaharda kokluyorum mazlumluğunu yaprakların,sokaktan bulduğum kedilerle oynuyorum gizlice mahallenin çocuklarıyla.ve hastalandığımda arıyorum annemi yanıbaşımda.
evler eskir bakışlarım uzaklara uzanır
sanki her meçhul sokaklarda seni arar
hayat tüm sadeliğiyle kendini yıpratır
güneş ışıktan kollarıyla gözlerime salıncaklar kurar
üşümek yalnızlığıma yaranır
utangaç yanaklarım gözlerime saçmalar
kılıçları çekildi öfkemizin
gülümseyişimizin senfonileri susuk
yetim gölgelerle uğraşmak da sıktı
toprağa süzülüyorum fark ettirmeden
rüzgarına yalnız yağmurumun...
kış özlemi çekiyoruz eni konu yaz mutsuzluk
kağıda sıçramış kalemimden tesadüfi sen
sayfasız defter notasız şarkı yolsuz yolculuk
gülüm diyemem ama gecemsin diken diken
paylaşımsız doğan güne bakmak kadar yorucu
sessizliğinin esiri şehir ve kuşlar
tabiat ana suskun ne de olsa aykırılığında rüzgarının
sinema salonunda kopan filmin burukluğu kesişmesi öykümüzün varsıl ama çelişkili hatta kayıp
apartmanlar ağlıyor balkonlar kimsesiz soluşunda zamanın yorumlanması sende sevişmek bu işte ah ne güzel
bir sahil kasabasının insanla paylaşması yalnızlığını gözlerin
ben dalgaların sitemkar vurması kıyıya ve şikayeti martıların kapalılığını yüreğimin evrene
kokundaki yazdı bu
tanıdığım en ince
en naif mutluluktu
çocukluğumdaki kiraz ağacının
tepemdeki valsi
içi kırık arka bahçe anısı
seni bir kış sabahı karlara uzanmış bir serçe gibi buldum ellerimin arasında.çocuk yüreğimle.hep yalnızdım.ve öyleyim hala.beraber anladık ya işte birbirimizi hiç tanımadan.yalnızlık ve aşk doğuştan gelir.
şimdi kaybolmuş kentimizin kapkara gölgeli ağaçlarının sarıp sarmaladığı caddelerinde kendi içine çekilmiş kuşlar gibi soluyorum geceyi ve sensizliği....
hep olduğu gibi....bitmek için başlar aşklar.ayrıntılarda boğulur anlık tebessümlerin çocuksu anlaşılmazlıkları.
bilgi bilinç yaramıyor aşka üstad.aşkın formülü yok ama var ayrılık diye bir karşılığı.bitmeyen bir soru bu.ararsan boğulacağın cevaplar karşında.ama sormadan yaşanmıyor be gülüm.yalnızlık başlayan ve biten sadece bizle.ceplerimiz paketlerce yalnızlık.kadehlerimizde o.
varoluş nedenimiz aşk ve yalnızlık.yanan bir mektubun sayfaları gibi kül olup üşüyorum artık.yokluğunda çocukluğumu özlüyorum bir tanem.hiç düşünmeden yaşadığım günleri.bir güvercin kanadında sana koştuğum günleri.
alnıma değen her yaprakta nasıl ürperiyorsa içim seni sevebilmenin ve arayabilmenin onuruyla dolu gözlerim
şarkılarımı tekrar ettim sürgitliğine
gözlerindeki kaçışı anlamlandırmaktım
şarkılarım sende kaldı gözlerin bende
asıl ayrılık
giderken kalan bu iğneli ıssızlıkmış
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.